آزمونهای بیرون کشیدن روشی ساده و ارزان برای آزمایش رفتار باند محلی است. با این حال ، آنها دو ایراد اصلی دارند: (1) برخلاف موقعیت های واقعی ، بتن در حالی که نوار تحت فشار قرار دارد فشرده می شود ، و (2) به دلیل اصطکاک در انتهای تحمل ، مقاومت بیشتری نسبت به تقسیم از آنچه در شرایط واقعی معمول است ، دارند. (Cairns and Plizzari 2003). اگر نمونه ها هنگام ارزیابی ارزیابی شوند ، می تواند اطلاعات مفیدی را ارائه دهد. از طریق ترکیب با عنصر محدود 3D مورد تجزیه و تحلیل مانند لوندگرن (2005).

از طول های تعبیه شده نسبتاً کوتاه معمولاً استفاده می شود ، به عنوان مثال 5 برابر قطر نوار (RILEM / CEB / FIP 1978) ، اجازه می دهد تا استرس باند ثابت شود. این ارزیابی را ساده تر می کند و همچنین حاکی از نمونه های کوچکتر است. با این حال ، اثر نهایی ، به اصطلاح “خرابی مخروط” (متشکل از ترک خوردگی محلی بتن در نزدیکی انتهای بارگذاری شده در حدود 45 درجه از میله تابش) ، بر تنش پیوند ارزیابی شده تأثیر می گذارد. این اثر برای طول های تعبیه کوتاه تر برجسته تر می شود (کنز و پلیتاری 2003). وقتی نمونه هایی در آزمایشگاه برای آزمایش های بیرون کشیدن تولید می شوند ، معمولاً با داشتن یک منطقه بدون پیوند نزدیک به عمل کشش ، از این مشکل جلوگیری می شود (Lundgren 2000؛ Lin et al. 2017). با این حال ، این برای نمونه های گرفته شده از ساختارهای موجود قابل دوام نیست. این دقت طول منطقه پیوندی را محدود می کند. هنوز هم می توان با اثبات ترک در ناحیه انتهایی پس از آزمایش ، این اثر را در نظر گرفت. بنابراین می توان طول تعبیه تست ها را به خوبی تعریف کرد.

هنگامی که نمونه های بیرون کشیده شده در آزمایشگاه تولید می شوند ، نوار به بیرون بیرون زده می شود. این کار برای نمونه های سازه های موجود بسیار آسان نیست ، زیرا آنها به طور معمول از یک ساختار بزرگتر بریده می شوند. در صورت حذف بتن توسط مثلاً هیدرولیمول ، احتمال آسیب رساندن به باند وجود دارد. بنابراین ، آزمایش های کشش شامل چالش گرفتن میله ها است. برای میله های منفرد ، این کار را می توانید با سوراخ کردن درون و ضربه زدن به میله ، و سپس قرار دادن یک میله نخی انجام دهید. این در نمونه ای که در فرقه شرح داده شد ، محاکمه شد. 3.2.2. برای میله های بسته بندی ، کشیدن چندین میله در بسته نرم افزاری با همان تغییر شکل پیچیده تر به نظر می رسد. با این حال ، این چالش همچنین در مورد نمونه های بازیگران با میله های بیرون زده صادق است.

یک راه برای جلوگیری از مشکل گرفتن نوار ممکن است استفاده از تست های کشش غیر مستقیم باشد. این به معنای سوراخ کردن هسته در کل نمونه ، اعمال بارگذاری کششی و بستن آن بر روی طرف دیگر است ، همانطور که در شکل جدول 1 نشان داده شده است. به دانش نویسندگان ، این آزمایش آزمایشی انجام نشده است. این مزیت بالقوه را دارد که می توان نیروی موجود در میله ها را با دقت مناسب محاسبه کرد. با این حال ، خطر عدم تقارن وجود دارد که می تواند باعث خم شدن و چرخش شود. علاوه بر این ، بستن می تواند دشوار باشد و تا حدودی تغییرات اساسی در نمونه ها لازم است.

آزمون پرتو پایان قیمت میلگرد
ACI Commitee 408 (2003) اظهار داشت که نمونه های شکاف و پرتو به بهترین وجه هنگام تست ظرفیت پیوند اعضای خمش ، حالت تنش را در بتن تقلید می کنند. یک مزیت مهم این است که می توان هر بار را به صورت جداگانه بارگیری کرد و نیروهای موجود در میله ها مستقیماً اندازه گیری شد. مانند آزمایش بیرون کشیدن ، آزمایش پرتو شامل مشکل در گرفتن میله های تقویتی است. با این حال ، این می تواند به روشی مشابه آنچه که برای تست های بیرون کشیدن شرح داده شده است ، بر طرف شوید.

علاوه بر این ، آزمون پرتو پایان طول لنگرگاه موجود را به خوبی تعریف کرده و رفتار ساختاری را بهتر از آزمایش کشش نشان می دهد. دو نمونه آزمایش ممکن است در نظر گرفته شود ، با سطوح مستقیم یا شیب دار (از تکیه افقی گرفته تا میله های تقویت کننده کششی) ، شکل شماره 1 را در جدول 1 مشاهده کنید. نمونه با یک برش مستقیم از نمونه های موجود راحت تر تولید می شود. اما خطرات ترک خوردگی یا پارگی میلگردهای تقویتی باید در نظر گرفته شود. نمونه با سطح شیب دار از طول لنگر مناسب تر تعریف بهتر بهره می برد ، زیرا از ترک خوردگی جلوگیری می کند (چانا 1990 ؛ زندی و همکاران 2011). با این حال ، برش پیچیده برای نمونه های گرفته شده از ساختارهای واقعی مورد نیاز است. به دانش نویسندگان ، چنین آزمایش هایی بر روی نمونه های ساختارهای موجود انجام نشده است.

چالش دیگر در مورد آزمایشات پرتو فشار فشار پشتیبانی در منطقه لنگرگاه است که باعث افزایش قابل ملاحظه ظرفیت لنگرگاه می شود (Magnusson 2000). بنابراین نمونه های پرتو معمولاً با یک منطقه بدون باند بالاتر از تکیه گاه تولید می شوند (زندی و همکاران 2011). با این حال ، انجام این کار برای نمونه های سازه های موجود کار آسانی نیست و بدون ایجاد مزاحمت در منطقه پیوند تقریباً غیرممکن به نظر می رسد. در قسمت بعدی (در مورد آزمایش های پرتو) در مورد تکیه گاه ها بحث بیشتری وجود دارد. چالش ها و راه حل های ممکن برای آزمایش پرتو پایان بسیار مشابه است.

آزمایشات پرتو
طراحی آزمایش های پرتو برای بررسی پیوند و لنگر انداختن می تواند چالش برانگیز باشد ، زیرا شکست لنگرگاه اغلب با سایر حالت های خرابی مانند برشی ، خرد کردن بتن یا بازده میله ها ترکیب می شود. بنابراین ، انتخاب دهانه ها و

You might also enjoy:

Leave A Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *