نوامبر 2017 - صفحه 5 از 11 - فایر دیزاین




۲۷ام آبان ۱۳۹۶ طراحی و معماری

نویسنده: محمدحسین عباسی|متخصص معماری پایدار، شیکاگو


برای نوشتن این مطلب خیلی سبک‌سنگین کردم که آیا اصولاً نیازی به حرف جدیدی در این آشفته‌بازار زلزله هست یا بهتر است حتی خشتی بر این خرابه بی‌سامان دنیای مجازی ایران اضافه نکنم، اما با حجم بالای آدرس‌های غلطی که در مورد مسکن مهر در حال انتشار هست به این نتیجه رسیدم که شاید ارزش داشته باشد خوانش یک نفر که نسبتاً از بیرون داستان را نظاره می‌کند را بخوانید، در این یادداشت کوتاه سعی می‌کنم به‌اختصار به مطالبی که فراگیر شده‌اند بپردازم.

ریزش دیوارها و پست وال

 در اولین عکس‌هایی که از مسکن مهر منتشر شد به‌طور عجیبی تخریب بالایی در دیوارها دیده می‌شد درحالی‌که سازه‌ها کمتر خسارت‌دیده بودند، به‌سرعت عکس‌های از سیستم پست وال همه‌جا منتشر شد به‌عنوان راهکار حل مشکل، این سیستم گرچه تا حدی جلوی ریزش دیوارها را می‌گیرد اما با توجه به هزینه بالای نصب و مصالح حداقل برای ساختمان‌های بالای یک طبقه منسوخ‌شده است و از طرفی برای زلزله‌ای در مقیاس ۷ ریشتر پاسخگو نیست.

علت ریزش دیوارهای مسکن مهر را جدا از نظارت ضعیف، استانداردهای ناکارآمد باید بیشتر در سیستم‌های ساخت سنتی جستجو کرد، فنّاوری ساخت ما در پوسته ساختمان بیشتر از یک قرن قدمت دارد درحالی‌که سازه و اجزای مکانیکی ساختمان به‌مراتب پیشرفت کرده‌اند، دیوارهای سفالی با ملاط سیمان، لایه گچ و گچ‌وخاک داخلی به همراه ملاط سیمانی و سنگ جداره خارجی، با تقریب خوبی سی برابر سیستم‌های روز مثل LSF و OSB وزن دارند. این توده عظیم جدا از عملکرد ضعیف حرارتی و محیط زیستی به خاطر وزن بالا اثر زلزله را بر ساختمان و دیوارها افزایش می‌دهد درحالی‌که تقریباً کوچک‌ترین اتصالی به سازه اصلی ساختمان ندارند.

مقاوم‌سازی دیوارهای سفالی یا بلوکی با پست وال یا هر سیستم دیگری بیشتر آدرس غلطی است که نیاز برای به‌روز کردن سیستم‌های ساخت را نادیده می‌گیرد، سیستم‌های ساخت روز مثل LSF,OSB و یا فریم‌های چوبی همه تلاش می‌کنند تا وزن سازه را حداقل کنند و در کنار آن عملکرد حرارتی و عایقی ساختمان را هم افزایش دهند. عملکرد ضعیف دیوارهای سفالی در انتقال حرارت، فاجعه آرامی است که بروز ناگهانی مثل زلزله ندارد اما در مقیاس کلان ضررهای فراوانی وارد کرده است.

بلوک‌های سیمانی هنوز هم جایگاه خود را دارند اما صرفاً برای ساختمان‌های یک یا دوطبقه؛ حتی برای این ساختمان‌های کوتاه همبست‌ها و لوازم متنوعی برای ساخت‌های به‌اصطلاح بنایی وجود دارد تا سازه‌ای یکپارچه ایجاد کنند.

مسکن مهر، مسکن اجتماعی و دولت‌ها

آدرس غلط دیگر حمله‌ور شدن به مسکن مهر به‌طورکلی و اشتباه خواندن آن است. این مدل مسکن در همه جای دنیا به نام مسکن عمومی، مقرون‌به‌صرفه یا اجتماعی شناخته‌شده است و پدیده فراگیری است که میل به زندگی شهری در سراسر دنیا به وجود آورده، از اروپای شمالی تا چین و برزیل همه‌جا می‌توان نمونه‌های متفاوت آن را مشاهده کرد. مسکن مهر در حال دچار شدن به عاقبت هدفمندی یارانه‌هاست. طرح‌هایی که نیاز مبرم آن برای سال‌ها احساس می‌شد اما دولت‌های حاضر به ریسک کردن و پرداختن به آن‌ها نبودند، درنهایت هم هر دو آن‌چنان در همه ابعاد ضعیف اجرا شدند که بی‌اغراق اجرا نشدنشان به‌مراتب بهتر از وضیعت موجود است.

دولت یازدهم و دوازدهم از همان ابتدا به‌طور شفاف مسکن مهر را اشتباه خواند، بیش از یک‌میلیون خانه رهاشده در بیابان بدون هیچ زیرساخت و امکاناتی باری بزرگ بر دوش دولت نهاد که شاید تا چند دهه ادامه داشته باشد. اگر نگاهی حدودی به سرانه تأمین زیرساخت بیندازیم مشخص می‌شود هزینه تأمین زیرساخت برای این برج‌های برآمده در میان کویر بیش از سه برابر هزینه ساخت آن‌ها خواهد بود، هزینه‌ی نهانی که کاملاً بر دوش دولت است؛ اما نیمه‌کاره بودن تعداد وسیعی از این واحدها و منابع محدود دولت جدید آن‌چنان ابتکار عمل را از آن‌ها سلب کرد که باگذشت ۵ سال هیچ طرح جایگزینی برای مسکن مهر معرفی نشده است.

حمله به ساخت مسکن توسط دولت‌ها از دیگر آدرس‌های غلطی است که مثال‌های نقض بسیاری دارد. مسکن‌های اجتماعی و یا مقرون‌به‌صرفه در همه جای دنیا یا توسط دولت‌ها و شرکت‌های دولتی به‌طور مستقیم ساخته می‌شوند مثل سوئد و یا با نظارت شدید دولت انجام می‌شود که نمونه بارز آن آمریکاست که استانداردها و نظارت‌های مضاعفی بر این دسته از مسکن‌ها اعمال می‌شود. در طول مناظرات انتخاباتی، دولت گرچه برنامه‌ای برای مسکن‌سازی ارائه نکرد اما جهانگیری با اشاره به مسکن اجتماعی و الگوی شناخته‌شده جهانی تلاش کرد به چالش مسکن پاسخ دهد اما هیچ‌گاه به‌طور کامل به آن پرداخته نشد.

بعد از حدود ده سال از آغاز طرح مسکن مهر نکته اول این است که اکنون حداقل پنج میلیون از جمعیت این کشور در این مسکن‌ها زندگی می‌کنند و تصور اینکه شاید خانه حداقلی آن‌ها روزی بلای جانشان شود آزارشان خواهد داد. نظارت و مقاوم‌سازی بازه‌ای حداقل کاری است که دولت باید برای تأمین امنیت روانی مردم انجام دهد. مسئله‌ی بعدی لزوم معرفی طرح جایگزینی است که نیاز موجود مسکن را پاسخ دهد.

 تکیه‌بر طرح‌های نوسازی و واگذاری ساخت مسکن به مردم با وضعیت حال حاضر صنعت ساختمان ایران، راه به‌جایی بهتر از مسکن مهر نخواهد برد. ساخت مسکن مقرون‌به‌صرفه، کارآمد با عمر بالا حداقل در کشورهای درحال‌توسعه نیاز به دخالت دولت و نظارت قدرتمند آن دارد. کشورهایی مثل مکزیک، برزیل و پرو نمونه‌هایی هستند که می‌توان شرایط و زیرساخت‌های آن‌ها را با ایران مقایسه کرد و هر سه نمونه‌های موفقی در ساخت مسکن‌های دولتی یا نیمه‌دولتی دارند.

 لزوم ورود دولت‌ها به این حوزه بیشتر از این ناشی می‌شود که در صورت عدم دخالت نهادهای دولتی به‌احتمال‌زیاد این مسکن با بودجه محدود مخاطبانشان معمولاً به بناهایی کم کیفیت تبدیل می‌شوند. این امر دولت‌ها را مجاب می‌کند تا با نظارت و مدیریت ساخت مسکنی باکیفیت را تأمین کنند.

فساد اداری، استانداردها و نظارت بر ساخت

به نظر می‌رسد مشابه آنچه برای پلاسکو اتفاق افتاد، نهادها و جناح‌ها بعدازاین سانحه از آن به‌عنوان ابزاری برای حمله به یکدیگر استفاده می‌کنند درحالی‌که علت اصلی غالب این خسارت‌ها سیستم اداری فاسدی است که فراتر از همه مشکلات به‌طورقطع یکی از این مسببان اصلی است.

نقص استانداردها، نهادهای نظارتی و طرح‌های بالادستی قطعاً هر یک‌بخشی از پازل ایجاد این حادثه هستند اما ناکارآمدی اداری و یا فساد اداری شدید دستگاه‌ها نقطه‌ای است که تمام پنبه‌ها را رشته می‌کند. بودجه چند میلیارد دلاری مسکن مهر در کشوری که رتبه‌ای حدود ۱۴۰ در فساد اداری دارد یک معنا بیشتر نمی‌دهد؛ زلزله کرمانشاه نمود بارز این فساد اداری است.

درحالی‌که گذشت زمان ابعاد دیگر این فاجعه را نمایان خواهد کرد، اکثر این بناها به دلیل کیفیت پایین قطعاً عمر مصرف پایینی خواهند داشت و اگر در بافت مطلوب قرار نگرفته باشند شانسی هم برای بازسازی و نوسازی ندارند، درنهایت شاید کمتر از بیست سال آینده وقتی از جاده‌های خارج شهر عبور می‌کنیم برج‌های خاک گرفته‌ای را ببینیم که حتی هزینه‌ای برای بازیافت آن‌ها نداشته باشیم.

فساد اداری گرچه در دولت اصلاحات قدری بهبود داشت و در دولت نهم و دهم ۵۰ پله سقوط کرد اما به‌طور کل امری فراجناحی است و تا وقتی این حجم از فساد را کنار بودجه‌های از نفت برآمده قرار دهیم نتیجه‌ای جز دفن سرمایه نخواهد داشت. اگر حتی مسکن مهر طرحی فکر شده با استاندارد و نظارتی مدون بود باز تضمینی نبود در شهری مرزی مثل سرپل ذهاب فساد اداری دامان ساخت آن را نگیرد.

 

نوشته آشفته خوانی‌های مسکن مهر اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.

۲۵ام آبان ۱۳۹۶ طراحی و معماری

فاجعه‌ی مهندسی در هائیتی

به باور پیتر هاس، از اعضای تد، «هائیتی یک فاجعه‌ی طبیعی نبود»، «فاجعه‌ی مهندسی بود» درحالی‌که که این کشور در حال بازیابی توانش پس از زلزله‌ی مرگ‌بار بهار ۲۰۱۰ است، آیا ساختمان‌های ناامن بمب ساعتی دیگری در حال تشکیل نیستند؟ گروه به رهبری هاس، به سازندگان هائیتی کمک می‌کند که از روش‌های مدرن ساختمان‌سازی و مهندسی بهره گیرند، به امید ساختن کشوری قدرتمند، آجر به آجر.

همۀ ما از حجم عظیم تلفات مردمی در زلزلۀ هاییتی شنیده‌ایم، اما به اندازۀ کافی دربارۀ دلایل این تلفات گفته نشده است. در واقع این ساختمان‌ها بودند و نه زلزله، که ۲۲۰هزار نفر را در هائیتی کشته، ۳۰۰هزار نفر را زخمی کرده، ۱.۲میلیون نفر را آواره، مسیر غذارسانی را بسته، و نیز راه کمک‌رسانی و آب‌رسانی را به مردمان سراسر کشور مسدود کردند. این بزرگ‌ترین فاجعۀ شهری در دهۀ گذشته است؛ البته نه فاجعه‌ای طبیعی. بلکه یک «فاجعۀ مهندسی».

پس از زلزله، ما مهندسان زلزله را به این کشور فرستادیم تا بفهمند دلیل فروریختن ساختمان‌ها چه بوده. تا دریابیم چه چیز امن بوده و چه چیز نبوده. ما بیش از ۱۵۰۰ساختمان را بررسی کردیم؛ مدرسه‌ها، مراکز مسکونی، و نیز مجتمع‌های پزشکی و اغذیه‌فروشی‌ها. ما ساختمان‌های دولتی را نیز بررسی کردیم.

پس از مشاهدۀ فروریختن همۀ این ساختمان‌ها به یک شکل، به این نتیجه رسیدیم که هیچ چیز جدیدی وجود ندارد. دلیل ریختن، همان بوده که همیشه بوده: دیوارها و اسلب‌ها به‌درستی به ستون‌ها متصل نیستند. سقف از ساختمان آویزان است. ساختارهای معلق، یا غیرمتقارن، که به شدت لرزیده و فرو ریخته‌اند. مصالح ساختمانی نامرغوب، سیمان ناکافی، نبود مهار کافی روی آجرها، و میلگردهای نرم که در معرض رطوبت خورده شده‌اند.

اکنون می‌دانیم چگونه باید ساختمان‌های مناسب ساخت و این راه‌حلِ ماست برای همۀ این ایرادها. به شیلی نگاه کنید؛ یک ماه پس از زلزله‌ای به قدرت ۸.۸ ریشتر. یعنی ۵۰۰ برابرِ قدرت زمین‌لرزه‌ای به قدرت ۷.۰ ریشتر که پایتخت هاییتی را لرزاند. کم‌تر از ۱۰۰۰ کشته، که اگر نسبت به جمعیت حساب کنیم، می‌شود کم‌تر از ۱درصدِ جمعیت تلفات زلزلۀ هاییتی. تفاوت میان زلزلۀ شیلی و هاییتی در چه بوده است؟

استاندارد لرزه‌شناسی و ساختمان‌سازی، یعنی درنظرگرفتنِ ساختمان‌ها به‌صورتِ یک مجموعه – دیوارها و ستون‌ها، سقف‌ها و اسلب‌ها، که به هم متصلند، نه به‌عنوان اعضای جدا از هم. اگر نگاهی به این ساختمان در شیلی بیندازید، از میان به دو نیم شده، اما مبدل به تلی از ویرانی نشده. مردم شیلی برای دهه‌ها مطابق با اصول و قواعد سازه‌ای، ساخت‌وساز کرده‌اند.


منبع: TedTalk

نوشته زلزله‌ی هائیتی، فاجعه‌ی طبیعی یا فاجعه‌ی مهندسی؟ اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.

۲۵ام آبان ۱۳۹۶ طراحی و معماری

  • موضوع و اعضای نشست
  • زمان و مکان برگزاری
  • برگزارکننده
گردهمایی میانکار مسابقه کارگاهی دربند؛ شمیران، آب، رود دره، ما مردمان

با رویکرد زیست بوم و طراخی محیطی، زندگی شهری و طبیعت گردی

صاحب‌نظران داور مسابقه کارگاهی:
فرهاد احمدی
احمد اخلاصی
ایرج اعتصام
حمیده امکچی
سیدمحمد بهشتی
سید محسن حبیبی
علی غفاری
محمد مهدی محمودی
اسکندر مختاری طالقانی

صاحب‌نظران مهمان:
پیروز حناچی
حمید ماجدی

باحضور:
علی اعطا
سید مجید حسینی
محمد سالاری‌راد
علی‌محمد سعادتی
کیانوش سوزنچی
مهدی فروعمند اعرابی
حسین شهرابی
محمدرضا نصیرسلامی

زمان: چهارشنبه یکم آذرماه ۱۳۹۶
ساعت برگزاری: ۱۳ تا ۱۹
مکان‌برگزاری: باغ کتاب تهران لمکده بلوک c

دبیرخانه آب‌های تهران با همکاری باغ کتاب تهران

نوشته گردهمایی میانکار مسابقه کارگاهی دربند؛ شمیران، آب، رود دره، ما مردمان اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.

۲۴ام آبان ۱۳۹۶ طراحی و معماری

نویسنده: بهرنگ محمدی


در جریان زلزله ورزقان از طریق یکی از دوستان تماس تلفنی داشتیم با پرویز پرستویی. ایشان مبلغ قابل توجه‌ای جمع آوری کرده بود و قرار بود پول را صرف ساختن مرکزی فرهنگی بکنند (اینکه کارشون و نتیجه کارشون چه شد رو اصلا در جریان نیستم و فقط آرزوی توفیق پروژه رو دارم). صحبت ما این بود که طبق یافته‌های پژوهشی، اولویت امداد رسانی می‌بایست تامین طویله، علوفه، مسکن روستاییان و … باشد. حتی مهم‌ترین مرکز فرهنگی روستاییان نه فرهنگسرا که مسجد بود. مسجد برای مردم منطقه پیش ازآنکه عبادتگاه باشد کانون گردهمایی و محل برگزاری مناسبت‌های روستاییان بود. با این همه پرستویی حتی درخواست دیدن پژوهش ما را رد کرد و اطلاع داد که تصمیم گیری ساخت مرکز فرهنگی نهایی شده و امکان تغییرش وجود ندارد.

آن‌ها رویه‌ای بسیار آشنا را در برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری کشور پی‌گرفته بودند: برنامه ریزی از بالا. به بیان ساده ازمرکز و با کم‌ترین مشارکت از جانب مردم محلی، برنامه را ریخته و «خیر وصلاح» روستاییان زلزله زده را تشخیص داده بودند.این رویه عموما نتایج فاجعه باری بار می‌آورد یک نمونه ملموس دیگر زمانی بود که برای ارزیابی اجتماعی یک استخر شنا در یکی از شهرک‌های حاشیه‌ایی تهران مراجعه کرده بودیم. مردم به شدت از طراحی استخر در غیاب خودشان گله مند بودند چرا که اکثریت ساکنان شنا کردن نمیدانستند و از طرف دیگربیشتر فضای استخر به سطح عمیق اختصاص داده شده بود.

شرم آور بود که بالای ۹۰ درصد مردم بایستی در در فضای ۳۰ درصدی شنا می‌کردند. دوستان عزیزحتی کوچک‌ترین و بدیهی ترین اقدامات امدادی نیازمند مطالعه دقیق ویژگی‌های اقلیمی و اجتماعی-فرهنگی منطقه است. کنسروها و صنایع غذایی بسته بندی و ساده‌ترین کمک‌ها در کمتر از دو هفته روستاها رو به زباله دانی تبدیل می‌کند و بسیاری مواقع موجب آلوده شدن آب آشامیدنی روستاییان و احشام آن‌ها نیز می‌شود. این مشاهده عینی ما از زلزله ورزقان است. اگر شناخت و مطالعه نباشد ممکن است حجم عظیمی از ثروت هزینه شود بدون اینکه بهبود دراز مدت چندانی در وضعیت زلزله زده ایجاد کند. بهتر بود پس از چند روز بحرانی اولیه مثلا جای بسته‌های نان آرد توزیع می‌کردیم؛ و یا به طور مثال جای قوطی‌های کنسرو که اصلا باب طبع روستاییان نیست کیسه‌های برنج و سیب زمینی و روغن توزیع می‌کردیم.این امر منجر به کمترین آلودگی محیط زیست در روستاهای فاقد سیستم جمع آوری زباله می‌شد.

در مورد مسکن هم مولفه‌های مسکن روستایی با مشخصه طویله و انبار علوفه، کاملا متفاوت از مسکن شهری است. در آذربایجان با تحمیل هزینه‌های سنگین به روستاییان به شکل وام،جای مسکن آپارتمان‌هایی به سبک مسکن مهر ساخته و تحویل داده شد. فریاد زدیم برج‌های شهری برای ثروت اندوزی کافیست. رنج حاشیه نشین‌ها برای پر کردن جیبتان کفایت است. اما برنامه از بالا ریخته شده بود و حساب‌های بانکی پیمانکاران، تشنه‌ی انباشت مصیبت زلزله زدگان بودند. نتیجه این بود که تعدادی از روستاها خالی از سکنه شد و بسیاری از آپارتمان‌ها تبدیل به طویله شد. روستاییان گوسفندان خود را برای حفظ تعادل اقتصادی شان نیم بها می‌فروختند، محصولات کشاورزی بسیاری جمع آوری نشد، مردم بسیاری زاغه نشین بی‌مهارت شهرها شدند و در این میان سرمایه از مصیبت همنوع خود فربه‌تر می‌شد. راه حل مسکن ساده بود. جلب مشارکت محلی و اندکی هم حمایت مالی. بسیار کنایه آمیز بود که شغل بسیاری از روستاییان عملگی و بنایی بود و اصولا طی سالیان سال با همیاری یکدیگر مسکن پیچیده خود را-که به قول پیرمردی از همانجا،شامل ۹ خانه می‌شد (مهمان خانه، طویله، انبار علوفه، انبار ادوات کشاورزی، مطبخ،و…) -تامین می‌کردند. یک وام کوچک برای تامین مصالح در بسیاری از مواقع مشکل را حل می‌‌کرد اما متاسفانه برنامه ریزی از بالا، نسخه را با هزینه‌ی بسیار بیشتری جور دیگری پیچیده بود. مداخله‌گر بیرونی در بسیاری از مواقع اگر فقط تسهیل گری کند نتیجه ثمربخش‌تر است. در برابر این شیوه فاشیستی برنامه ریزی، مفهوم برنامه ریزی از پایین،مشارکتی و به تعبیری اجتماع محور بسیار اهمیت دارد. این مفهموم بسیار دموکراتیک و انسانی بوده و مردمی که در کانون مسئله قرار دارند تصمیم گیرنده اصلی هستند.

خواهش می‌کنم که حتی برای حضور برای کمک فوری تا جایی که ممکن است اطلاعات خوبی از نیازهای فوری زلزله زده‌گان کسب کنید و یا با گروه ها و افراد با تجربه تر ارتباط برقرار کنید. همچنین پرس‌وجو و گفت‌وگو با فاجعه دیده‌گان بهترین منبع اطلاعاتی برای کم و کیف کمک رسانی است. هیچ منبعی بهتر از خود فاجعه دیده برای نشان دادن راه امدادرسانی پیدا نمی‌شود. به نظرمن تا حد امکان به فاجعه دیده پول برسانیم آنها خودشان حیاتی ترین نیازهایشان را خیلی بهتر از اراده قیم مآبانه ما برطرف می‌کنند. بهتر است نگران کلیشه گداپروری نباشیم. ما با اعتماد به فاجعه دیدگان شان انسانی شان را رعایت کنیم بسیاربهتراست. یک راه دیگر هم این است که پول را نزد خود نگه داریم و با ورود به میدان صرف حیاتی‌ترین و مهم‌ترین نیازها بکنیم.

دانلود گزارش تفصیلی زلزله‌ی آذربایجان شرقی

 


منبع:صفحه‌ی فیس‌بوک بهرنگ محمدی

نوشته خدمات باید برای مردم باشد نه اشتیاق نمایش انسان دوستی ما اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.

۲۴ام آبان ۱۳۹۶ طراحی و معماری

نظام مهندسی استان کرمانشاه در گزارشی که در ۱۳ آبان همین امسال یعنی نه روز قبل از وقوع زلزله منتشر کرد به عمده نواقص و مشکلات ایمنی ساخت‌وسازها در این استان اشاره‌کرده است. همین نهاد دو روز بعد از وقوع زلزله هم با بررسی میدانی که انجام داده گزارشی مختصر از علل خرابی‌ها ارائه داده است. بررسی و مقایسه دو گزارش معلوم می‌کند آنچه در گزارش دوم به‌عنوان مهم‌ترین عامل در افزایش تلفات شناسایی‌شده قبلاً در گزارش اول هم به آن اشاره‌شده است.

متن گزارش اول منتشرشده در ۱۳ آبان ماه ۱۳۹۶:

عمده ایرادهای رایج ساختمان‌های در حال ساخت در کرمانشاه(استخراج‌شده از گزارش‌های نظارت عالیه)

معماری:

 ۱- عدم رعایت درز انقطاع به میزان لازم در مجاورت با ساختمان‌های مجاور

۲ -عدم رعایت تراکم و سطح اشغال مجاز زمین مطابق با پروانه ساخت

۳ -پیش‌آمدگی غیرمجاز ساختمان در معابر عمومی

۴- احداث نامناسب بازشو و ایجاد اشرافیت نسبت به املاک هم‌جوار

۵ -پیش‌بینی نکردن و عدم اجرای آویزها ، پلیتهای اتصال ، میلگردها و وادارهای لازم ، در زمان اجرای ساختار اصلی و سازه ساختمان جهت نصب و اتصال ایمن اجزای الحاقی به سازه

۶ -ابعاد کمتر از حد مجاز پاگرد و ارتفاع سر گیر راه‌پله

۷- شیب زیاد راه‌پله

۸ -کاربرد نامناسب مصالح ، مانند پوشش زیر سقف بالکن‌ها و شمشیری راه‌پله توسط سرامیک

۹ -کیفیت پایین و نامناسب برخی مصالح ساختمانی

۱۰- عدم رعایت ضوابط دیوارچینی شامل:

۱۰-۱- عدم رعایت حداقل ضخامت مجاز دیوارهای پیرامونی و جداره‌های مشترک واحدهای مسکونی

۱۰-۲ -اتصال نامناسب دیوارهای پیرامونی و تیغه‌های داخلی به سازه ساختمان و عدم مهار لبه قائم دیوارهای تیغه داخلی

۱۰-۳- حذف شاخک اتصال هم‌زمان با اجرای عملیات سفت‌کاری جهت نصب چهارچوب‌ها به دیوار

۱۰-۴ -حذف و یا اجرای نامناسب نعل درگاه

۱۰-۵ -اجرای دیوارچینی با طول ، ضخامت و ارتفاع بیش و یا کمتر از حد مجاز و عدم رعایت ضوابط مربوطه

۱۰-۶ – اجرای دیوارچینی خارج از قاب سازه‌ای و پیش‌آمدگی دیوار نسبت به سقف سازه ایی

۱۰-۷ -حذف داکت و عبور نامناسب لوله‌ها و کانال‌های تأسیساتی از داخل دیوارچینی و سقف طبقات

۱۰-۸ -هشت‌گیر نبودن دیوارچینی‌های متقاطع

۱۰-۹- اجرای دیوارچینی در طبقات با آجر فشاری به‌جای استفاده از آجر سفال

۱۱- عدم رعایت حداقل ارتفاع مجاز جان‌پناه‌ها و OKB پنجره‌ها

۱۲ -عدم وجود و نصب تابلو معرف پروژه در محیط کارگاه و عدم وجود نقشه‌ها و مدارک فنی لازم در محل کارگاه

۱۳ -عدم رعایت الزامات نورگیری و تهویه در فضاهای اقامت

۱۴ -عدم رعایت حداقل ابعاد ورودی واحدهای مسکونی

۱۵ -عدم رعایت ضوابط مربوط به اجرای جان‌پناه‌ها با کتیبه ثابت شیشه ایی

۱۶ -حذف یا اتصال نامناسب نبشی کشی لبه قائم بازشوها به سازه

۱۷ -عدم رعایت ارتفاع مجاز طبقات

۱۸ -جانمایی نامناسب پارکینگ

۱۹ -عرض محدود و شیب غیراستاندارد رمپ پارکینگ

۲۰ -ابعاد نامناسب و غیراستاندارد سرویس بهداشتی

 

گروه بازرسان نظارت عالیه سازمان نظام مهندسی در گزارش بعد از زلزله‌ی خود موارد زیر را آورده‌اند:

۱تشکیل طبقه‌ی نرم به دلیل کاهش سختی طبقه نسبت به طبقات بالاتر.

۲ضعف در اتصال تیر به ستون در سازه‌های بتنی.( عمدتاً به دلیل عدم اجرای خاموت و کاهش مقاومت برشی) .

۳عدم اجرای شناژ های افقی و قائم در ساختمان‌های با مصالح بنّایی.

۴اجرای سقف غیر صُلب توسط سرامیک.

۵عدم اتصال دیوارهای پیرامونی به سازه‌ی اصلی ( عمدتاً در ساختمان‌های بتنی).

مورد ۵ یکی از اصلی‌ترین عوامل در افزایش تلفات بوده است.

۶تلفیق نامناسب اسکلت آجری و ستون‌های فلزی.

۷انهدام سازه در اثر محاسبات نادرست سازه‌ای ( ضعیف بودن سازه).

۸عدم رعایت ضوابط شکل‌پذیری در ساختمان‌های بتنی.

۹- به‌طورکلی و به دلایلی که نیاز به بررسی بیشتر دارد رفتار ساختمان‌های فلزی در این زلزله (در سرپل ذهاب)بهتر بوده است.

 

همان‌طور که مشاهده می‌کنید مورد شماره‌ی پنج گزارش دوم یعنی «عدم اتصال دیوارهای پیرامونی به سازه‌ی اصلی ( عمدتاً در ساختمان‌های بتنی)» که به‌عنوان عامل اصلی افزایش تلفات معرفی‌شده در گزارش اول هم در مورد ۱۰-۲ به‌صراحت آمده است: « اتصال نامناسب دیوارهای پیرامونی و تیغه‌های داخلی به سازه ساختمان و عدم مهار لبه قائم دیوارهای تیغه داخلی».

 

نوشته حادثه از قبل خبر داده بود: بررسی گزارش‌های نظام مهندسی کرمانشاه اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.

۲۴ام آبان ۱۳۹۶ طراحی و معماری

  • موضوع
  • شرایط مسابقه
  • تقویم و جوایز
  • نهاد اجرایی

در تحقیقی درباره‌ی بازارِ مسکنِ ده کلان‌شهر بزرگ جهان، سیدنی بعد از هنگ کنگ کمترین مقدار مسکن مقرون به صرقه را دارد.

روزنامه‌ی گاردینِ استرالیا گزارش‌های منتشر کرده است مبنی بر اینکه تا دسامبر ۲۰۱۶ ۴۲ درصد از درآمد خانوارها در ایالت «New South Wales» صرف پرداخت قسط‌های ماهیانه می‌شود. این برای یک خانه‌ی متوسط در سیدنی است، پس از اینکه ۲۵ درصد از قیمت خانه پیشتر پرداخت شده است.

از آنجایی که این اعداد در ۲۵ سال اخیر تغییری نکرده‌اند، این مسابقه در همکاری با «اکسپوی ساخت‌وساز سیدنی[۱]» به‌دنبال راهکارهای خلاقی که این بحران را یکبار برای همیشه تمام کند.

سیدنی بزرگترین و سرزنده‌ترین کلان‌شهر استرالیاست، اما قیمت‌های سرسام‌آور آن باعث شده تنها گروه خاصی بتوانند در آن زندگی کنند. به این جهت این مسابقه‌ی معماری برگزار شده است تا علاوه بر متخصصان باتجربه، آنهایی که تازه وارد صنعت معماری شده‌اند تشویق شوند با مسئله‌ی مسکن مقرون به‌صرفه با منابع و فضای محدود روبرو شوند.


[۱] Sydney Build Expo

 

خلق طرحی در مرحله‌ی پایلوت برای مسکن مقرون به‌صرفه در سیدنی که به راحتی تکثیر شود تا ظرفیت مسکن زیاد شود و در استفاده از زمین و مصالح حداقلی باشد.

هیچ اندازه‌ی یا تراکم حداقلی‌ای پیشنهاد نشده است. طرح‌ها باید در تطابق با اندازه‌های مختلف برای نیازهای ساکنین و همچنین موقعیت‌های متفاوت در شهر سیدنی، منعطف باشد.

شرایط شرکت‌کننده‌ها:

برای شرکت در این مسابقه تحصیلات دانشگاهی لازم نیست. همچنین افراد می‌توانند در گروه‌هایی تا ۴ نفر در مسابقه شرکت کنند.

زبان شرکت در مسابقه:

انگلیسی

مهلت نهایی ثبت‌نام:

۹ فوریه‌ی ۲۰۱۸ برابر با ۲۰ بهمن ۱۳۹۶

اطلاعات بیشتر

 

تاریخ

 

هزینه

آزاد

دانشجویی

میلادی

شمسی

دلار

تومان

دلار

تومان

ثبت‌نام استاندارد

۴ نوامبر تا ۱ دسامبر ۲۰۱۷

۱۳ آبان تا ۱۰ آذر ۱۳۹۶

۱۲۰

۴۲۰ هزار

۱۰۰

۳۵۰ هزار

ثبت‌نام دیر

۲ دسامبر تا ۹ فوریه‌ی ۲۰۱۸

۱۱ آذر تا ۲۰ بهمن ۱۳۹۶

۱۴۰

۴۹۰ هزار

۱۲۰

۴۲۰ هزار

مهلت ارسال آثار

۱۴ فوریه ۲۰۱۸

۲۵ بهمن ۱۳۹۶

 

اعلام نتایج

۱۶ مارث ۲۰۱۸

۲۵ اسفند ۱۳۹۶

جوایز:

  1. دلار و ارائه در اکسپو حدود ۱۰ میلیون تومان
  2. ۱۵۰۰ دلار و ارائه در اکسپو حدود ۵ میلیون تومان
  3. ۵۰۰ دلار و ارائه در اکسپو حدود ۱٫۸ میلیون تومان

جایزه‌ی دانشجویی: ۵۰۰ دلار و ارائه در اکسپو

جایزه‌ی معماری سبز: ۵۰۰ دلار و ارائه در اکسپو

۶ لوح تقدیر

BeeBreeders

نوشته مسابقه‌ی «مسکن مقرون به‌صرفه»‌ی سیدنی اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.

۲۴ام آبان ۱۳۹۶ طراحی و معماری

محققان در دانشگاه پلی تکنیک مادرید با موفقیت سیستم جدیدی را برای ساختن خانه‌های مقاوم در برابر زلزله با توجه به نیاز بالای کشورهای زلزله‌خیز جهان سوم آزمایش کردند.

در نتیجه‌ی تحقیقی که توسط محققان بخش معماری دانشگاه پلی تکنیک مادرید انجام شد، محققان شیوه‌ی جدید ساخت را به نام سیستم یکپارچه ماسونری (IMS) ایجاد و آزمایش کردند. نتایج این آزمایش‌ها ثابت کرد که اگر خانه‌ای با این سیستم پایدار و دائمی بدون هیچ ترک قابل ملاحظه‌ای ساخته شود و اگر ترک بردارد، ترک‌هایش تعمیر شوند، ساختمان توانایی آن را خواهد داشت که به مقاومت در مقابل زلزله‌های شدید ادامه دهد.

بسیاری از خانه‌های موجود در نواحی فقیر‌نشین زلزله خیز با خشت، آجر‌های توخالی و یا بلوک‌های بتنی ساخته شده‌اند. تمام اینها مصالحی هستند که ثابت شده به تنهایی برای ساختن خانه‌­های مقاوم در برابر زلزله مناسب نیستند. به این خاطر، آن­ها پروژه‌هایی برای کشور­های جهان سوم تدارک دیدند تا با ارائه راه­ حل سازه‌ای جایگزین، بتوان در مقابل فجایع طبیعی با هزینه­‌ای کم پاسخی قابل اطمینان و مطمئن یافت.

این سیستم (سیستم یکپارچه ماسونری(IMS)) از خرپاهای پیش‌ساخته از جنس میله­‌های فولادی استفاده می‌کند. این خرپا‌ها برای نصب با دست راحت و بسیار سبک هستند و در سه بعد فضا با یکدیگر تلاقی می‌­کنند تا دیوار‌ها و کف‌ها را بسازند. در ادامه دیوارها توسط قلوه سنگ، گل، آجر یا بلوک پر می‌­شوند. این سیستم می‌­تواند تنها با استفاده از یک تخته بر روی سطح سختی لازم را ایجاد کند.

برای تایید امنیت این سازه جدید در نواحی زلزله خیز کشور­های جهان سوم، آن­ها نمونه­‌های اولیه ساخته شده با این سیستم (IMS) را آزمایش کردند: دو نمونه در مقیاس یک به دو، یک نمونه اولیه پرشده با خشت، سایر نمونه‌های اولیه پرشده با آجر توخالی و نمونه اولیه سوم در مقیاس واقعی. آزمایش­‌ها در آزمایشگاه سازه‌های ضد زلزله و در دانشگاه پونتیفیکال کاتولیک پرو (PUCP) در لیما انجام شده و با محققان در دانشگاه پلی تکنیک مادرید (UPM) بلن اُرتا، روزا باستامنته و خوزه ماریا ادل هماهنگ شده است. نتایج به دست آمده توانایی بالای سیستم سازه ای پیشنهاد شده را نشان دادند.

سیستم یکپارچه ماسونری(IMS) سیستم آسان ساختمان‌سازی را با تیپولوژی سازگار شده با شکل زندگی بومی‌ای که می‌خواهند در آن برقرار کنند، با کمترین هزینه مهیا می کند. این سیستم یک انتخاب ساده برای ساخت و ساز است چرا که به بتن نیاز ندارد و از مصالح بومی استفاده می کند و به این خاطر بسیار برای کشور های در حال توسعه مفید است.

منبع

sciencedaily

نوشته طرحی برای خانه‌های ارزان قیمت و مقاوم در برابر زلزله اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.

۲۴ام آبان ۱۳۹۶ طراحی و معماری

نویسنده: نلسون والدس | استاد دانشگاه نیومکزیکو
مترجم: محمدصادق یوسف‌زاده | دبیر سرویس«آمایش سرزمین»

مقدمه مترجم

 

آنچه در اخبار و گزارش‌های مستقل از نواحی زلزله‌زده کرمانشاه در این چند روز بعد از حادثه منتشرشده بیش از هر چیزی عدم هماهنگی‌ و سازمان‌یافتگی بین نهادها و مردم در مدیریت قبل و بعد حادثه را نشان می‌دهد. در اقدامات سازمان‌های امدادی و گروه‌های مردمی هم بیشتر بر جمع‌آوری اقلام موردنیاز تأکید می‌شود اما آنچه معلوم است نه کمبود مایحتاج که سردرگمی در توزیع و رساندن به دست نیازمند‌ترین‌ها است. رویکرد کلی در مدیریت حوادث در ایران کمک از بیرون و از بالا و اهدای مایحتاج به مردم حادثه‌دیده است. همان رویکرد شبه خیریه‌ای که در مواقع عادی هم در قبال پدیده‌هایی مانند حاشیه‌نشینی و فقر بکار برده می‌شود. ناتوانی حاکمیت از مدیریت صحیح حوادث ناشی از همین رویکرد غیر مردمی و غیر مشارکتی است. کشور حادثه‌خیز ایران فاقد نهاد واقعی و جامع مدیریت بحران است و در مواقع حادثه، هجوم دستگاه‌های مختلف و ناهماهنگی بین آن‌ها و همچنین پیوند نداشتن گروه‌های مردمی کمک‌کننده با نهاد جامع مدیریت بحران صحنه را بیش از اصل حادثه آشوب‌زده می‌کند. دولت هم در توجیه هر ناکارآمدی‌اش کمبود منابع و امکانات را بهانه می‌کند.

یکی از پناهگاه‌های پذیرش‌کننده‌ی افراد تخلیه‌شده

بررسی تجربه‌ی کشور کوبا در مدیریت بحران حوادث طبیعی که شهرتی جهانی دارد به‌عنوان کشوری نسبتاً فقیر اما نشان می‌دهد آنچه بیش از سرمایه‌های مادی در موفقیت یک کشور در مواقع حادثه دخیل است، سرمایه‌های اجتماعی و انسانی و سازمان‌دهی مردمی و مشارکتی در تمام ایام است. اراده‌ی قوی رهبران سیاسی کشور برای بسیج همه‌ی امکانات و مسئولیت‌پذیری آن‌ها به‌خصوص درزمینه‌ی سازمان‌دهی‌ و مدیریت و آموزش همگانی نقشی حیاتی و محوری است. مدل کوبا نشان می‌دهد ترکیب توان دولت و خود مردم در مدیریت حوادث طبیعی، آن‌هم از طریق تشکل و سازمان‌دهی و بسیج همگانی می‌تواند تبعات بحران را به حداقل برساند.

تکرار نابسامانی‌ها و تجارب تلخ چه در مرحله‌ی پیشگیری از حوادث و غافلگیری‌های همیشگی (آن‌هم در کشوری که حوادث طبیعی به‌خصوص زلزله با ۶۶ هزار و ۸۹۰ زمین‌لرزه با بزرگی ۴ ریشتر طی صدسال گذشته امری عادی است)، چه در کمک‌رسانی‌های پس از حادثه و چه در بازسازی‌ها نشان می‌دهد دولت از یکسو اراده و توان لازم برای به عهده گرفتن تمام مسئولیت را ندارد و از سوی دیگر به وظیفه‌ی خود در تسهیلگری و سازمان‌دهی امکانات مردمی هم عمل نمی‌کند. همین امر باعث شده نقش مردم به اهدای پول و اقلام محدود شود؛ اما در کوبا بااینکه دولت و نیروهای نظامی با تمام امکانات وارد عمل می‌شوند اما تکیه‌ی اصلی بر استفاده از توان خود مردم در مدیریت حادثه است.


«آمادگی کوبا در بلایای طبیعی موجب شرمندگی ماست»

ریچارد ارستاد، کمیته خدمات دوستان آمریکایی (AFSC)[1]

چند واقعیت:

در طول ۱۳ سال کوبا شاهد ۱۶ طوفان و تندباد استوایی بوده‌ است. در اینجا مروری خلاصه بر برخی از این بلایای طبیعی را می‌بینید:

  • ۴ نوامبر ۲۰۰۱، طوفان میشل

مقیاس سافیر سیمپسون[۲]: ۴

۴۵ درصد سرزمین را درنوردید، ۵۳ درصد جمعیت را تحت تأثیر قرار داد، ۱ میلیارد دلار خسارت مالی

سرعت باد ۲۱۶ کیلومتر بر ساعت

افراد تخلیه‌شده: ۷۱۲ هزار نفر. پناهگاه‌های عمومی: ۲۷۹ هزار

تلفات: ۵ نفر

  • ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۲، طوفان ایسیدور

مقیاس سافیر سیمپسون: ۲

۶ ساعت در استان پینار دل ریو و ۱۲ ساعت دون کوبا ادامه داشت

سرعت باد: ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت

سرعت اوج باد: ۲۲۰ کیلومتربرساعت

افراد تخلیه شد: ۲۸۰ هزار نفر (به‌علاوه حیوانات مزارع)

  • ۱ اکتبر ۲۰۰۲، طوفان لیلی

مقیاس سافیر سیمپسون: ۲

سرعت باد: ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت

افراد تخلیه‌شده: ۱۶۵۸۳۰ نفر (۸۶ هزار پناهگاه)

  • ۱۳ اوت ۲۰۰۴، طوفان چارلی

مقیاس سافیر سیمپسون: ۲

سرعت باد ۲۲۰ کیلومتر بر ساعت

سرعت اوج باد: ۲۸۰ کیلومتر بر ساعت

افراد تخلیه‌شده: ۱۴۹۰۰۰ نفر

  • ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۴، طوفان ایوان

مقیاس سافیر سیمپسون: ۵

سرعت باد: ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت

سرعت اوج باد: ۳۱۰ کیلومتر بر ساعت

افراد تخلیه‌شده: یک‌میلیون و پانصد هزار نفر

  • ۵ جولای ۲۰۰۵، طوفان دنیس

سرعت باد: ۲۴۰ کیلومتر بر ساعت

افراد تخلیه‌شده: ۶۰۰ هزار نفر

کوبایی‌ها چگونه این کار را می‌کنند؟

۱- برنامه‌ریزی کردن. در کوبا برنامه‌ریزی در همه‌ی سطوح ملی، استانی، شهرستانی، شهری، روستایی و محله‌ای تهیه و اجرا می‌شود.

۲- هماهنگی. شبکه‌ای آموزش‌دیده و وظیفه‌شناس از داوطلبان، امدادگران و مقامات رسمی سلامت عمومی که همگی در هماهنگی باهم هستند. در کوبا بر سازمان اجتماعی و مردمی که قرار است تخلیه شوند تکیه می‌شود.(خود مردم در محلات به هم کمک می‌کنند.)

۳- آموزش دادن مردم درباره‌ی طوفان و مقیاس سافیر-سیمپسون.(حتی به دانش‌آموزان مسائل ریاضی‌ای داده می‌شود که باید در آن‌ها حرکت طوفان‌ها را تعیین کنند)

۴- فراهم آوردن پیوسته‌ی اطلاعات و تعیین اقدامات لازم بر اساس سطح تهدید و مقیاس آن که بر اساس شرایط صورت می‌گیرد و رسانه‌های جمعی وظیفه دارند اطلاع‌رسانی کامل انجام دهند.

۵- بالاترین سطح اهمیت برای بلایای طبیعی در تلویزیون، رادیو و سازمان‌های محلی- ازجمله کلیساها، مدارس و پلیس- در نظر گرفته می‌شود.

۶- از رهبران سیاسی ملی و متخصصان برای ارتباط برقرار کردن با مردم استفاده می‌شود و مقامات عالی‌رتبه‌ی دولتی درست در بحبوحه‌ی طوفان هستند تا همراه مردم باشند و مردم احساس نکنند فراموش شده‌اند.

۷- در فصول غیر طوفانی سال عملیات تخلیه و امداد را تمرین می‌کنند.

مراجعه مردم به مراکز اسکان موقت از پیش تعیین شده

۸- از زمان شروع طوفان در سواحل شرقی همه‌ی کانال‌های تلویزیونی و رادیویی خطر احتمالی را روزانه رصد و اطلاع‌رسانی می‌کنند. همه‌ی کشور بر اساس احتیاط و پیشگیری عمل می‌کند و همه‌چیز به حالت آماده‌باش در‌می‌آید تا خطر طوفان مرتفع شود.

۹- مشخص است هر جمعیتی کجا واقع‌شده است، چه امکاناتی دارد، چه احتیاجاتی دارد و چه‌کاری در چه موقعی باید صورت بگیرد. علاوه بر این دفاع مدنی اقدام به اطلا‌ع‌رسانی مناسب می‌کند.

۱۰- عملیات تخلیه ۲۴ ساعت قبل از رسیدن طوفان به سرزمین اصلی آغاز می‌شود.

۱۱- عملیات تخلیه بر اساس برنامه‌ریزی‌های ملی، منطقه‌ای و محلی صورت می‌گیرد. هرکسی می‌داند که برای نجات و امداد کجا باید برود. تخلیه بر اساس محل اقامت انجام می‌شود. همسایه‌ها و مردمی که در یک ناحیه‌ی خاص زندگی می‌کنند می‌دانند که در کجا اسکان داده خواهند شد. پزشکان هر محله در عملیات تخلیه و اسکان حضور دارند بنابراین سوابق پزشکی و داروها و اقدامات پزشکی موردنیاز هر فرد را می‌دانند. مکان‌های پذیرش افراد تخلیه‌شده از قبل به ملزومات پزشکی جمعیت مشخصی که قرار است در آن ساکن شوند مجهز می‌شود.

۱۲- مکان‌های اسکان موقت از قبل مشخص و شناسایی می‌شوند و به آب، آذوقه و لوازم خواب مجهز می‌شوند. سرویس‌های بهداشتی هم آماده‌اند؛ اما به‌هرحال قاعده‌ی کلی این است که تخلیه‌شدگان در منزل سایر مردم (عمدتاً خویشان و دوستان) سکنی داده شوند.

۱۳- جریان برق و گاز چند ساعت قبل از رسیدن طوفان به منطقه قطع می‌شوند.

۱۴- دولت منابع ضروری برای تخلیه را فراهم می‌آورد: فرماندهی باتجربه و سازمان‌دهی و کنترل، کارکنان درست آموزش‌دیده‌ای که برنامه‌ها را به‌خوبی طراحی می‌کنند و اطلاعات جاری و مربوط را در خصوص افراد تخلیه‌شده، حمل‌ونقل، غذا، کارکنان پزشکی و تأسیسات پذیرش فراهم می‌کنند. خود مردمی که قرار است تخلیه شوند جزو منابعی هستند که برای تخلیه جمعیت وارد عمل می‌شوند.

در سال ۲۰۰۵، یان ایگلند، هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های اضطراری سازمان ملل متحد گفت برنامه‌ی کوبایی نشان می‌دهد که معمولاً «شما به خاطر پیشگیری شهره نمی‌شوید»؛ بنابراین ما به‌ندرت از آمادگی بی‌نظیر و مشارکتی کوبا چیزی می‌شنویم. نیویورک‌تایمز در گزارشی به نقل از راسل اونوقی آورد که «کوبا با فرماندهی نیروهای امدادی نظامی بعد از طوفان کاترینا – که در ۲۰۰۵ نئواورلئان را نابود کرد- طوفان‌ها را به‌خوبی مدیریت می‌کند. دولت آمریکا می‌تواند از کوبایی‌ها یاد بگیرد».

البته هنوز کوبا در مورد بازسازی‌های پس از طوفان با مشکلاتی روبروست. اجتناب از نتایج فاجعه‌بار بلایای طبیعی نیازمند سرمایه‌ی انسانی و بسیج توده‌ای است. بررسی‌های ما نشان می‌دهد که نظام مدیریت بحران کوبا در برخی زمینه‌های آمادگی و واکنش به بلایای طبیعی سابقه‌‌ی روشن و قوی‌ای دارد ازجمله در ارتباطات هنگام خطر بلایای طبیعی و شناخت علمی زمین‌شناسی و پیش‌بینی آب‌وهوا. ‌علاوه بر این کوبا درزمینه‌ی تخلیه و دیگر انواع پیشگیری‌ها در زمان بلایای طبیعی دارای ظرفیت بالایی است.

اما همان‌طور که بنیگنو آگویر و ژوزف ترینور اشاره می‌کنند کوبا به علت محدودیت منابع مالی نمی‌تواند بازسازی‌ را سریع انجام دهد. بعد از بلایای طبیعی کشور با مشکلات بسیاری درزمینه‌ی بازسازی‌ و ترمیم روبرو می‌شود. محاصره و تحریم‌های آمریکا هم مسلماً کمکی به این قضیه نخواهد کرد.

حیوانات هم شامل عملیات نجات می‌شوند

[/cbtab][/cbtabs]

پی‌نوشت

[۱] بنیادی مذهبی در آمریکا که درزمینه‌ی صلح و عدالت اجتماعی در آمریکا و سرتاسر جهان فعالیت می‌کند و در سال ۱۹۱۷ تأسیس‌شده است.

[۲] مقیاس سافیر سیمپسون (انگلیسی: Saffir–Simpson scale) مقیاسی برای دسته‌بندی توفندها به پنج گروه بر اساس سرعت باد آن‌هاست. برای اینکه یک توفند دسته‌بندی شود حداقل باید ۷۴ مایل بر ساعت (۳۳ متر بر ثانیه، ۶۴ گره یا ۱۱۹ کیلومتر بر ساعت) باشد تا در دسته ۱ قرار گیرد. قوی‌ترین دسته، دسته ۵ است که به بادهایی با سرعت بیش از ۱۵۶ مایل بر ساعت (۷۰ متر بر ثانیه، ۱۳۶ گره، ۲۵۱ کیلومتر بر ساعت) اطلاق می‌شود. این دسته‌بندی معلوم می‌کند که اگر یک توفند به خشکی رسید چه مقدار خرابی به بار خواهد آورد.

منبع: counterpunch

نوشته مدیریت بحران را از کوبایی‌ها بیاموزیم: مسئولیت‌پذیری دولت و مشارکت سازماندهی‌ شده‌ی مردم اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.

۲۴ام آبان ۱۳۹۶ طراحی و معماری

نوشته دعوت از معماران برای‌ کمک به زلزله‌زدگان / اعلام فراخوان «معماران جهادی» اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.

۲۴ام آبان ۱۳۹۶ طراحی و معماری

  • موضوع و سخنران
  • زمان ومکان برگزاری
  • برگزارکننده
پنجمین نشست از سلسله نشسته های انجمن مرمت دنشگاه تهران

نشست «تجربه استفاده مجدد از کارخانه آرگو»

گفتگو با معمار پروژه:
علی شاکری شمیرانی

علی شاکری شمیرانی دوره‌ی لیسانس معماری با گرایش معماری داخلی را در دانشگاه ساپینتزوی رم گذرانده است.
رویکرد انتقادی او به دانشگاه در کتاب ناتمامی با عنوان “دیواری بدون فونداسیون” منعکس شده است. علی شاکری حدود هفت سال پیش به ایران بازگشته و کار خود را با طراحی و ساخت ویلایی در دشت مشاء شروع کرده که اولین بنای کلاس A اروپا از نظر مصرف انرژی در ایران است.

از جمله کارهای دیگر او، می‌توان از بازسازی منزل مسکونی در خیابان فرشته، طراحی داخلی شهر کتاب شهید مدنی با ضایعات ساختمانی، طراحی داخلی سام استور در شهرک غرب، بازسازی آپارتمانی در مجموعه‌ی مسکونی سامان، مرمت ساختمان آرتیست رزیدنسی بنیاد پژمان و همچنین چندین طرح اجرا نشده یا در حال اجرای جذاب دیگر یاد کرد. آخرین پروژه‌ی وی مرمت و مقاوم سازی کارخانه‌ی آبجوسازی “آرگو” است که با رویکردی نو و متفاوت برای بنیاد پژمان انجام شده-است.

* حضور برای عموم علاقه‌مندان آزاد و رایگان است.

زمان: سه شنبه ۲۳ آبان ماه ۱۳۹۶، ساعت ۱۴ الی ۱۶
مکان: خیابان ۱۶ آذر، سالن تماشاخانۀ باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران

انجمن علمی مرمت بافت و بنای دانشگاه تهران

نوشته نشست «تجربه استفاده مجدد از کارخانه آرگو» اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.