جولای 2017 - صفحه 3 از 16 - فایر دیزاین




۶ام مرداد ۱۳۹۶ طراحی و معماری

  • موضوع
  • تاریخ‌های مهم و جوایز
  • نهاد اجرایی

 

بی‌بریدرز در همکاری با بنیاد «PASAULES DABAS FONDS» لتونی، مسابقه‌ی برج دیده‌بانی پرنده‌ی پیپ را برگزار می‌کنند. این مسابقه به منظور جایگزینی برج دیده‌بانی فعلی پارک ملی پِیپ[۱] لتونی که چندی پیش بر اثر برخورد صاعقه طعمه‌ی حریق شد، برگزار می‌شود.

پارک ملی پیپ اکوسیستم منحصر به فرد و متنوعی دارد. تعداد زیادی از گونه‌های رو به انقراض گیاهی، پرندگان و جانوران دیگر در همین منطقه‌ی نسبتا کوچک واقع در شمال غربی لتونی، متمرکز شده‌اند. پارک ملی پیپ نقش مهمی در حفظ گونه‌های متعدد گیاهی و جانوری دارد و بیشتر به خاطر تکثیر اسب‌های وحشی و گاومیش‌ها و همچنین لانه‌سازی گونه‌های مختلفی از پرندگان در این منطقه، شناخته می‌شود. دریاچه‌ی پیپ به عنوان محل تولید مثل، هدف مهاجرت و قلمروی زمستانی گونه‌های زیادی از پرندگان از جمله تعدادی از گونه‌های مهم و رو به انقراض اروپا، در سطح بین‌المللی شناخته‌شده است.

 پارک پِیپ به دنبال طرحی منحصر به فرد برای جایگزینی برج دیده‌بانی قبلی است که بتواند در اثر گذاری بر اکوسیستم حساس پیرامون خود نقش موثر داشته باشد. در این مسابقه هیئت داوران به دنبال برجی برای دیده‌بانی پرندگان هستند که علاوه بر کنترل و سامان بخشی به محیط‌زیست بسیار حساس منطقه، و در نوع خود پتانسیل تبدیل شدن به نماد و شاخصه‌ای برای منطقه را نیز داشته باشد.

شرایط شرکت‌کننده‌ها:

امکان شرکت در این مسابقه برای همه وجود دارد. شرکت کنندگان می‌توانند به صورت انفرادی و یا در قالب تیم‌هایی تا حداکثر ۴نفر، در این رقابت شرکت کنند.

زبان شرک در مسابقه:

انگلیسی

مهلت نهایی ثبت‌نام:

۲۹ سپتامبر ۲۰۱۷ برابرِ ۷ مهر ۱۳۹۶

اطلاعات بیشتر


[۱] Pape National Reserve

تقویم:

 

تاریخ

هزینه‌ی ثبت‌نام

آزاد

دانشجویان*

میلادی

شمسی

دلار

تومان

دلار

تومان

ثبت‌نام زودهنگام

۹ ژوئن ۲۰۱۷

۱۹ خرداد ۱۳۹۶

۹۰ دلار

۳۳۵ هزارتومان

۷۰ دلار

۲۶۰ هزارتومان

ثبت‌نام استاندارد

۱۰ ژوئن لغایت ۲۶ جولای ۲۰۱۷

۲۰ خرداد لغایت ۴ مرداد ۱۳۹۶

۱۲۰ دلار

۴۴۵ هزارتومان

۹۰ دلار

۳۳۵ هزارتومان

ثبت‌نام لحظه آخر

۲۷ جولای لغایت ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۷

۵ مرداد لغایت ۷ مهر ۱۳۹۶

۱۴۰ دلار

۵۲۰ هزار تومان

۱۲۰ دلار

۴۴۵ هزارتومان

آخرین مهلت ارسال آثار

۲۵ اکتبر ۲۰۱۷

۳ آبان ۱۳۹۶

       

اعلام نتایج

۱۶ نوامبر ۲۰۱۷

۲۵ آبان ۱۳۹۶

       

جوایز:

نفر اول: ۳۰۰۰ دلار حدود ۱۱ میلیون تومان
نفر دوم: ۱۵۰۰ دلار حدود ۵٫۶ میلیون تومان
نفر سوم: ۵۰۰ دلار حدود ۱٫۸ میلیون تومان
جایزه‌ی ویژه‌ی دانشجوییِ: ۵۰۰ دلار
جایزه‌ی ویژه‌ی سبز: ۵۰۰ دلار

موسسه برگزاری رقابت‌های معماری «BeeBreeders»

PASAULES DABAS FONDS

نوشته مسابقه‌ی برج دیده‌بانی پرندگان پِیپ اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.

۶ام مرداد ۱۳۹۶ طراحی و معماری

نویسنده: پائول دیویدف| نظریه‌‌ی‌ پرداز برنامه‌ریزی
مترجم: امیر مصباحی |دانشجو کارشناسی شهرسازی


فرآیند برنامه‌ریزی شهری فرآیندی بی‌طرف است که می‌تواند در حمایت از شماری ارزش‌های گوناگون به کارگرفته‌شود؛ مثلاً می‌تواند برای اهدافِ لیبرال‌ها، محافظه‌کاران، رادیکال‌ها و هم‌چنین حمایت از وضع موجود یا کمک به پیش‌رفتِ تغییراتِ اجتماعی در راستای خطوط از پیش تعیین‌شده به کار گرفته شود.

برنامه‌ریزی شهری در ایالات‌متحده درست همان فرهنگی را بازتاب کرده که خود بخشی از آن است و به منظورِ حمایت از رشدِ اقتصادی و حفظِ توزیعِ کنونیِ فرصت‌ها، کالاها و خدمات به کار گرفته‌شده است. چون‌که توزیعِ کنونی چیزهایی از قبیل ثروت، درآمد، آموزش و بهداشت نابرابر است برنامه‌ریزی شهری از ابقاء چنین نابرابری‌هایی حمایت کرده است. از پهنه‌بندی و نوسازی شهری به‌عنوان وسیله‌ حفظِ تفکیکِ طبقاتِ درآمدی و گروه‌های نژادی استفاده‌شده است. برنامه‌ریزی به‌قصد حفظِ مسکن و همین‌طور مدارسی که در آن‌ها تفکیکِ نژادی و درآمدی انجام‌ می‌شود، مورداستفاده قرارگرفته است.

ازنظر تاریخی برنامه‌ریزان و آن‌هایی که با فرآیند برنامه‌ریزی مرتبط بوده‌اند تلاشی نکرده‌اند تا برنامه‌ریزی را به ابزاری «سیاسی» مبدل سازند. «سیاسی» در اینجا بدین معنی است که اهداف سیاست‌های عمومیْ پذیرای بحث از مجرای فرآیندهای سیاسی‌اند. ازلحاظ تاریخی، تصمیماتِ برنامه‌ریزی به‌جای آن‌که پذیرای بحثِ سیاسیِ عمومی باشند، در انزوای نسبی که حاصلِ ایجادِ کمیسیون‌هایِ مستقلِ برنامه‌ریزی است گرفته‌شده‌اند. این کمیسیون‌ها از «افراد موجه» اجتماع تشکیل‌شده‌اند و از ایشان توقع می‌رود که بدون آشکار کردنِ تأثیرات «مخرب» سیاست‌های انتخاباتی عمل کنند. برنامه‌ریزان شهری و اعضای کمیسیون برنامه‌ریزی شهری به شکلی علنی مدعی یک مجموعه اهداف سیاسی اجتماعی یا اقتصادی نیستند. این‌گونه فرض شده که برنامه‌ریز حرفه‌ای به‌عنوان یک «متخصص» درزمینه‌ی برنامه‌ریزی از روی وجدانْ منافعِ عمومی را پوشش خواهد داد و این مسئله در نظر گرفته‌شده که منافع عمومی متشکل‌شده از گروه‌های ذینفع متنوعی با نظراتی رقیب یکدیگر [پیرامون این]  که چه سیاست عمومی‌ای بهترین است؛ به‌جایش این‌گونه در نظر گرفته‌اند که منافع عمومی، واحد و بدیهی است و جهت‌گیری‌های سیاسی فقط تعبیر آن را تحریف خواهد کرد.

در بیشتر شهرهای آمریکا تنها یک سازمان یعنی کمیسیون برنامه‌ریزی و ستاد اجرائی آن، دپارتمان برنامه‌ریزی شهری، طرح‌هایی را برای اجتماعْ پیشنهاد داده است. درنتیجه این «برنامه‌ریزی واحد» عموماً به اجتماعات مجموعه‌ای از طرح‌های بدیل که ارزش‌های گوناگون سیاسی، اجتماعی و اقتصادی را نمایندگی کنند ارائه نمی‌شود و به‌جای آن تنها یک طرح ارائه‌ می‌شود و ازاین‌رو آن‌ها در انتخابشان به یک بلی یا خیر محدودشده‌اند.

من قصد ندارم این‌طور تلقین کنم که ما به پیشنهادهایی از یک سازمان مرکزی برنامه‌ریزی نیازی نداریم. چنین رهنمودهایی حتماً ضروری است ولی نباید تنها حالت برنامه‌ریزی در یک اجتماع را تشکیل دهد. طرح‌هایی که ارزش‌های گروه‌های گوناگونِ ذینفع در یک اجتماع را ارائه می‌دهند هم باید عمومی شوند. در جامعه‌ای که در آن احزاب سیاسیْ برداشت‌های متفاوتی از سیاستِ عمومیِ مناسب در سطح شهری دارند، خود پلتفرم‌های حزبی دارای طرح‌هایی برای توسعه آتی اجتماع خواهد بود.

برنامه‌ریزی باید به فرآیندی چندگانه (متکثر) تبدیل شود؛ یعنی فرآیندی که در آن شماری طرحِ رقیب به عموم ارائه می‌شود. نیروهای سیاسی‌ای که در مورد شکل اجتماع آتی نظراتی متفاوت ارائه می‌دهند، به‌جای آن‌که در یک کمیسیون منزوی باشند، باید تشویق شوند تا طرح‌هایی متفاوت که هرکدام توسط تخصصِ اجرائیِ موجود در نزد یک ستاد برنامه‌ریزی یا دفتر مشاوری مجرب حمایت می‌شوند را به مرحله عمل برسانند. این بدان معنا است که یک سازمانِ نوینِ اجرای برنامه‌ریزی از نوعی که «برنامه‌ریزی وکالتی» نامیده می‌شود می‌بایست ایجاد شود.

برنامه‌ریزی وکالتی به معنای تعهد برنامه‌ریزان و طراحان حرفه‌ای به نمایندگی منافع سازمان‌های موکلشان است. این تعهد به معنی اشتیاق به جهت‌گیری در مبارزات سیاسی به‌جای تلاش برای «ترکیب» همه منافع به «منفعتی عمومی» است که احتمالاً توسط یک طرح عمومی پوشش داده‌میشود. در موارد بسیاری این تعهد به‌جای این‌که به‌وسیله حق‌الوکاله یک سازمان به مشاور تأمین شود، توسطِ اعتقادِ راسخِ خود برنامه‌ریزان تأمین‌شده است. در سال‌های اخیر یک گروه شروع به این کرده که ارزش‌هایش را به دست برنامه‌ریزان وکالتی بسپرد تا نمایندگی شوند و این همان گروهی است که نادیده‌گرفته‌شدگانِ جامعه ما یعنی فرودستان و سیاه‌پوستان را در برمی‌گیرد. وکلای فرودستان در موارد متعددی معماران یا معمار-برنامه‌ریزان بوده‌اند.

پائول دیویدف

در شهر نیویورک کمیته نوسازی معماران در هارْلِم۱ که ریچارد هَچ اداره‌اش می‌کند، نقش مهمی را در توانمندسازی سازمان‌های اجتماعی در هارْلِم برای مشارکت فعالانه‌تر در تدوین طرح‌ها ایفا کرده است. در بوستون نیز معاونت برنامه‌ریزی شهری تحت مدیریت رابرت گودمَن و دِنیس بِلَکِت نقشی مشابه را در پیشنهاد طرح‌هایی ایفا کرده است که بدیل طرح‌های تهیه‌شده توسط سازمان‌های برنامه‌ریزی در کمبریج و بوستون‌اند. سازمان دیگری در فرانسیسکو یعنی سازمان برنامه‌ریزان و معماران برای بازسازی محلات (PANR )  نقشی مشابه را در آن اجتماع ایفا کرده است.

یکی از بهترین نمونه‌های شناخته‌شده برنامه‌ریزی وکالتی نمونه طرح بدیل برای میدان کوپر در نیویورک است که توسط مشاور شناخته‌شده برنامه‌ریزی والْتِر ثابیت تهیه‌شده است. اگرچه در حال حاضر این طرح بدیل پذیرفته‌نشده اما پرواضح است که طرح نهائی برای ناحیه میدان کوپر یا طرحی خواهد بود که توسطِ ساکنانِ اجتماع پیشنهاد‌شده یا دست‌کم طرحی خواهد بود که خواسته‌های قاطع آن اجتماع مبنی بر عدم جایگزینیِ ساکنانِ فرودستِ فعلی‌اش با تازه‌واردان طبقه متوسط را به رسمیت می‌شناسد. این درست است که این طرح‌ها در حمایتِ بخشِ خاصی از مردم است، بااین‌همه لزومی ندارد که همواره موردی باشد که فرودستان از حمایت یک برنامه‌ریز حرفه‌ای که داوطلبانه کار می‌کند برخوردار شوند. سازمان‌هایی که حق‌الوکاله پرداخت می‌کنند به‌مانند اتاق‌های بازرگانی، انجمن‌های بانکی، فروشگاه‌های‌ زنجیره‌ای و گروه‌های مالیات‌دهنده هم آزادند تا برنامه‌ریز وکالتی را به خدمت گیرند که وی بتواند از اهداف آنان در برابر سازمان‌های مرکزی برنامه‌ریزی دفاع کند.

اگرچه این درست است که اجرای برنامه‌ریزی واحدْ تمایل به تقلیلِ محتوایِ سیاسیِ برنامه‌ریزی دارد اما چند عامل دیگر هم متمایل‌اند که عملِ برنامه‌ریزی شهری را از بررسی مؤثر به مسائل ملت بازدارند. نخستین عاملْ تمایلِ برنامه‌ریزان به تمرکز عمده روی محیط کالبدی بوده است. این بینش تنگ و محدود مانع از این می‌شود که برنامه‌ریزْ شهری را که برایش برنامه‌ریزی می‌کند به‌مثابه یک نظام ببیند و در عوض او را محدود به این می‌کند که تنها بخشی از این نظام یعنی کاربری‌های زمین و امکانات اجتماع را ببیند. انجمن برنامه‌ریزان آمریکا اخیراً اظهار داشته که برداشت خود از دامنه مداخله برنامه‌ریزان را گسترده خواهد کرد تا بررسیِ عواملِ اقتصادی و اجتماعی را نیز علاوه بر عوامل کالبدی در برگیرد. اگر این تغییر رخ دهد، برای برنامه‌ریزان ممکن خواهد شد که خواسته‌شان را مبنی بر جامع شدن دخالتشان محقق کنند. دستور کار (پروگرام) برنامه‌ریزی شهری در دانشکده هانْتِر، برنامه‌ریزی شهری را با تمام عرصه‌های منافع عمومی اعم از اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و کالبدی مرتبط می‌بیند. اگرچه دانشکده هانتر احتمالاً نخستین دانشکده برنامه‌ریزی در درکِ نقشِ برنامه‌ریز در چنین شرایط گسترده‌ای است ولی واضح به نظر می‌رسد که شماری از دانشکده‌های دیگر برنامه‌ریزی از هم هانْتِر در این دیدگاه پیروی خواهند کرد.

احتمالاً عاملی که بیش‌ترین محدودیت را به توانائی برنامه‌ریز شهری در بررسیِ مؤثرِ مسائلِ نواحیِ شهری اعمال می‌کند، دیدگاهی است که [ می‌گوید ] مسائل اساسی‌ای که مردمان شهری با آن روبرویند پدیده‌های شهری از قبیل تراکم، آلودگی و پراکندگی است. این‌ها اگرچه مهم‌اند ولی در جایگاه دوم قرار دارند. مسئله اصلی‌ای که امروزه شهرهای آمریکا با آن روبرویند، این حقیقت است که شمار بزرگی از افرادی که فرصت‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی از ایشان دریغ شده ساکنان نواحی شهری‌اند. مسئله ماهیتاً مسئله‌ای شهری نیست بلکه ملی و بین‌المللی است.

دولت فعلی۲ مانند دولت‌های لیبرال پیشین به‌جای آن‌که در جهت ایجاد مساوات اجتماعی بکوشد، به نظر می‌رسد که صرفاً درگیر کاستن از آسیب‌های فقر باشد و به‌جای آن‌که بر بی‌عدالتی غلبه کند تلاش دارد درد را تسکین دهد. جنگ علیه فقر۳ نمونه برجسته‌ای است از ناتوانی جامعه بزرگ۴ در تلاش برای تغییرات اجتماعی سریع در مقیاسی بزرگ. جنگ علیه فقر را می‌توان به‌مثابه ائتلاف بین لیبرال‌ها و جرگه‌سالاران (اولیگارش‌ها) جهت به حداقل رساندن فقر به‌قدر کافی توصیف کرد تا به ملت اجازه دهد مسیرش را در امتداد راه‌های مرسوم دنبال کند. دولت به‌جای این‌که روی اهداف ادعائی خود در ایجاد جامعه‌ای بزرگ متمرکز شود ترجیح داده که توانش را روی نابود ساختن زندگی و اموال در آسیا متمرکز کند.

برنامه‌ریزی جامع در یک جامعه دموکراتیک می‌کوشد تا بی‌عدالتی‌های بنیادین آن جامعه از قبیل نابرابری، تبعیض و فقر آزاردهنده را جبران کند. برنامه‌ریزی جامع در مناطق مادر شهری (متروپل) ما، انجام الزامات فدرال برای مشارکت برابرِ همه اجتماعات در حل این مسائل اجتماعی را هدف قرار می‌دهد. یک اجتماع محلی، به‌عنوان پیش‌شرطی برای دریافت‌ِ اعتباراتِ فدرال، باید مستلزم این باشد که نشان دهد سهم منصفانه‌ای از واحدهای مسکونی منطقه و فرصت‌های شغلی برای همه طبقاتِ مردمِ منطقهِ مهیا می‌کند. علاوه بر این، به اجتماعاتی که در ایجادِ امکاناتِ آموزشی، تفریحی و دیگر امکاناتی که تمام مردمِ منطقه را پوشش می‌دهد مشارکت می‌کنند، باید مشوق‌های قویِ دولتی ارائه شود.

این به‌خصوص مهم است که هر اجتماع نشان دهد که دارد در حل مسئله ادغام نژادی در منطقه‌اش مشارکت می‌کند.

 لازم است که در سطحِ فدرالْ ماده‌ای قانونی برای توزیعِ متساوی‌ترِ درآمد و فرصت‌ها در سطحِ ملی تهیه شود. برای نمونه ضروری است که به‌جای ساختن تنها ۲۰هزار واحدْ مسکنِ دولتی در سال، حدود نیم میلیون واحد ساخته شود. اگر قرار است که هدفِ فراهم کردن خانه‌ای درخور در محیطی مناسبِ زندگی برای هر خانواده آمریکائی در نسل ما محقق شود،این حجم بزرگی برنامه‌ای است که مورد نیاز خواهد بود. در سخنرانی‌های اخیر ریبیکوف۵ درباره مسائل شهری تخمین‌هایی متجاوز از یک تریلیون دلار طی یک دوره ۱۰تا ۲۰ ساله برای تحقق نیازهایِ شهرهایِ مرکزی روبه‌زوال زده شد. درزمانی که تولیدِ ناخالصِ ملی ما به‌طور میانگین حدود یک تریلیون دلار در سال خواهد بود، یک تخصیص یک تریلیون دلاری برای حل مسائل اجتماعی‌مان نامعقول نخواهد بود.

برنامه‌ریزی دموکراتیک ازاین‌رو هم نیاز به مشارکتِ فعال گروه‌های مختلف در تهیه طرح‌هایی که منافعشان را منعکس می‌کند دارد و هم به ترکیب این منافع در طرح‌های گسترده برای ملت و مناطق مادر شهری که به شکلی جامع مسائل اجتماعی ما را بررسی می‌کنند. تلفیق این دو گونه برنامه‌ریزی یعنی برنامه‌ریزی وکالتی یا چندگانه و برنامه‌ریزی جامع به وجود یک فرآیند سالم سیاسی نیاز دارد؛ فرآیندی که رهبری قدرتمندی را برانگیزد و نیز در ایجاد چالش‌هایی قدرتمند و حفظ آن برای همان رهبری توانمند است . برنامه ریزان و طراحان در چنین نظامی یا به‌مثابه افرادی سیاسی عمل می‌کنند یا به‌مثابه کارشناسانی که مهارت‌هایشانْ منافعِ سیاسیِ دیگران را منعکس می‌کند، یا هر دو.

توضیحات

۱. منطقه‌ای در بخش شمالی نیویورک که محل زندگی سیاه‌پوستان در نیویورک بود و پس از  رکورد بزرگ و صنعتی‌زدائی از نیویورک بیکاری و متعاقب آن فقر آن  را با بحرانی عمیق مواجه کرد.

۲. منظور دولت لیندون جانسون است که نخست معاون ریاست جمهوری در زمان کندی بود و پس از ترور وی به ریاست‌جمهوری آمریکا رسید.

۳. بخشی از طرح ” جامعه بزرگ ” جانسون که شامل گسترش نقش دولت در آموزش و بهداشت به‌مثابه استراتژی‌هایی برای کاهش فقر بود که می‌توان آن را به‌نوعی ادامه سیاست نیودیل  روزولت دانست. هرچند که به‌تصریح دیویدف چندان موفقیت‌آمیز نبود و نهایتاً شکست خورد.

۴. برنامه سیاسی، اجتماعی و اقتصادی لیندون جانسون بود که قانون فرصت‌های برابر، قانون حقوق مدنی، قوانین بهداشت و حق رأی، قوانین تأمین مسکن و آموزش را شامل می‌شد. این برنامه منجر به افزایش نقش دولت در امور اقتصادی و اجتماعی شد و پایه‌های دولت رفاه را در آمریکا محکم کرد.

۵. سیاست‌مدار دموکرات آمریکائی که در دوران کندی عهده‌دار وزارت بهداشت، آموزش و رفاه بود و بعدتر نماینده مجلس سنا شد.

 

این متن ترجمه‌ایست از مقاله‌ای با مشخصات زیر: Democratic PlanningAuthor(s): Paul DavidoffSource: Perspecta, Vol. 11 (1967), pp. 156-159

نوشته برنامه‌ریزی دموکراتیک اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.

۲۹ام تیر ۱۳۹۶ طراحی و معماری

  • موضوع
  • زمان و نحوه ارسال
  • نهاد برگزار کننده

همزمان با برگزاری پنجمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری همانند دوره های قبلی کنگره مسابقه عکاسی با همین عنوان در محل برگزاری کنگره برگزار خواهد شد.

چگونگی ارسال اثر :
– کلیه علاقمندان در گام نخست تصویر مورد نظر خود را با حجم استاندارد و حداکثر ۵ مگابایت از طریق کنترل پنل کاربر ارسال نمایند.

– تصاویر ارسالی به دبیرخانه توسط تیم داوران حرفه ای عکاسی بررسی و نتایج آنها متعاقبا اعلام می گردد.

– صاحبان آثار پذیرفته شده پس از اعلام نتایج باید نسبت به واریز هزینه و ثبت نام نهایی در مسابقه اقدام نمایند.

– کلیه خدمات کنگره به مقاله دهندگان و سایر شرکت کنندگان به صاحبان آثار پذیرفته شده در مسابقه عکاسی نیز تعلق خواهد گرفت .

قوانین مسابقه :
– عکس های گرفته شده با دوربین های دستی و یا تلفن همراه نیز مورد پذیرش می باشند .

– مسابقه در دوگروه حرفه ای و غیر حرفه ای برگزار می گردد.

– عکس ها نباید مورد هر گونه ادیت یا اصلاح دستی و یا نرم افزاری قرار گرفته باشد .

– عکس های آماتور و غیر آماتور در کمیته های جداگانه مورد بررسی قرار خواهند گرفت .

آثار پذیرفته شده توسط تیم داوران حرفه ای عکاسی به روش های زیر منتشر خواهد شد :

– گالری تصاویر پذیرفته شده در قالب لوح فشرده با درج نام و نشان صاحب عکس و توزیع آن در بسته هدایای کنگره .

– نمایش تصاویر برتر از طریق نمایشگر های سالن های کنگره به صورت اسلاید شو همراه با درج نام صاحب اثر.

– اختصاص بخشی از سالن کنگره به عکس های پذیرفته شده چاپ شده و نمایش عمومی تصاویر به صورت آتلیه با درج مشخصات صاحب اثر .

– انتشار تصاویر برتر به همراه نام و نشان صاحب اثر در وب سایت کنگره .

به آثار پذیرفته شده گواهی ارائه و چاپ اثر در کنگره و به آثار برتر اعلام شده توسط هیئت داوران علاوه بر گواهی ارائه لوح تقدیر و جوایز نفیس تعلق می گیرد.

هزینه های ثبت نام :
_ ثبت نام در مسابقه عکاسی مشابه ثبت نام مقاله دهندگان می باشد.

_در صورتی که شرکت کننده در کنگره هم مقاله داشته باشد و هم عکس، ارسال و ثبت نام عکس وی از قانون ارسال مقاله مجدد پیروی نموده و ثبت نام مقاله با هزینه کامل خواهد بود.

_در صورتی که شرکت کننده در کنگره هم همراه مقاله دهنده باشد و هم عکس پذیرفته شده داشته باشد، جهت ثبت نام عکس خود باید هزینه کامل پرداخت نموده و جهت ثبت نام مقاله و دریافت گواهی آن از تعرفه همراه مقاله دهنده استفاده نماید.

_ در صورتی که شرکت کننده در مسابقه بیش از یک اثر پذیرفته داشته باشد، هزینه ثبت نام اثر اول کامل و آثار بعدی مانند تعرفه بیش از یک مقاله خواهد بود. 

ارسال اثر:

کلیه علاقه مندان می توانند آثار خود را از طریق کنترل پنل شخصی منو ارسال آثار به دبیرخانه کنگره ارسال نمایند. برای این کار ابتدا باید از طریق عضویت در سایت یک حساب کاربری (کنترل پنل شخصی) ایجاد نموده سپس وارد صفحه خود شده و از طریق منوی ارسال آثار، آثار خود را ارسال نمایند.

مهلت ارسال :تا تاریخ ۳۰ شهریور  ۱۳۹۶

چگونگی ارسال:کلیه علاقه مندان می توانند آثار خود را از طریق کنترل پنل شخصی منو ارسال آثار به دبیرخانه کنگره ارسال نمایند. برای این کار ابتدا باید از طریق عضویت در سایت یک حساب کاربری (کنترل پنل شخصی) ایجاد نموده سپس وارد صفحه خود شده و از طریق منوی ارسال آثار، آثار خود را ارسال نمایند.

دانشگاه شهید بهشتی تهران|مرکز همایش های بین المللی امام خمینی

نوشته فراخوان مسابقه بین المللی عکاسی با موضوع عمران، معماری ، توسعه پایدار شهری و محیط زیست. اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.

۲۹ام تیر ۱۳۹۶ طراحی و معماری

چگونه نقاشی می‌تواند جوامع را متحول کند؟

جرویین کول هاس [۱]و دره اورهان [۲]هنرمندانی هستند که با نقاشی بر تمام دیوارهای همسایه‌ها و مشارکت کسانی که آنجا زندگی می‌کنند از مناطق حومه ریو تا خیابان‌های شمال فیلادلفیا، به خلق هنر عوامانه می‌پردازند. عامل موفقیت پروژه آنان چیست؟ این دو هنرمند در این ویدئوی بامزه و الهام‌بخش، از هنر خود، در وهله اول و اهمیت کباب خوردن با همسایه‌ها می‌گویند.

پی‌نوشت

[۱] Jeroen Koolhaas

[۲] Dre Urhahn

منبع

TedTalk

نوشته چگونه نقاشی می‌تواند جوامع را متحول کند؟ اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.

۲۹ام تیر ۱۳۹۶ طراحی و معماری

  • موضوع
  • تاریخ‌های مهم و جوایز
  • نهاد برگزار کننده

رقابت بین‌‌المللی طراحی با موضوع «چالش تغییرات آب و هوایی» یک رویداد جهانی است و طراحان و هنرمندان خلاق از سراسر جهان با ایده‌های نو برای کمک به انطباق با تغیرات آب و هوایی می‌توانند در آن شرکت نمایند.

بهترین طرح های خلاقانه، کاربردی، مقرون به صرفه و قابل درک در این رویداد برگزیده خواهند شد.

این رویداد تمرکز ویژه بر مناطقی از جهان دارد که به شدت تحت تاثیر تغییرات آب و هوایی قرار دارند.

علاقه مندان در سه گروه مختلف میتوانند در این رویداد شرکت کنند:
دانشجویی
حرفه‌ای خلاق
استارت آپ

ایده های برتر در هر گروه توسط هیئت داوران انتخاب می‌شود و برای پیوستن به طرح هایی که قابلیت حمایت برای اجرایی شدن دارد معرفی میشوند.

مهلت ارسال آثار: ۲۱ آگوست ۲۰۱۷

هزینه‌ی شرکت در مسابقه: شرکت در این رویداد هزینه‌ای ندارد.

جوایز: به طور کلی ۹۰۰ هزار یورو جایزه برای این رقابت در نظر گرفته شده است که جهت بودجه تولید و حمایت از ایده خلاقانه اختصاص داده میشود.

نفرات برگزیده در ماه اکتبر و در هفته طراحی هلند اعلام خواهند شد.

CLIMATE ACTION CHALLENGE
اطلاعات بیشتر: whatdesigncando

 

نوشته فراخوان رقابت بین‌المللی طراحی با موضوع چالش تغییرات آب و هوایی اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.

۲۹ام تیر ۱۳۹۶ طراحی و معماری

مترجم: محمدصادق یوسف‌زاده| دبیر سرویس «آمایش سرزمین»


اوایل مارس گروهی از نمایندگان دومای روسیه از حزب حاکم «روسیه واحد[۱]» اصلاحیه قانون «موقعیت پایتخت فدراسیون روسیه» را پیشنهاد کردند. هدف از این اقدام دادن اختیار به مقامات شهری مسکو برای با خاک یکسان کردن صدها هزار مسکن در مسکو تحت عنوان «نوسازی» است. بیش از یک‌میلیون از مردم با خطر جابجایی اجباری مواجه‌اند. متعاقباً انجمن‌های مردمی ساکنان این آپارتمان‌ها هم به پا خواسته‌اند و تاکنون چند تظاهرات گسترده را در اعتراض به این تصمیم برگزار کرده‌اند.

به‌محض ارائه‌ی پیشنهاد این قانون، ماشین پروپاگاندای شهرداری شروع به کار کرد: نه‌تنها رادیوتلویزیون بلکه سایت‌ها و روزنامه‌ها هم شروع به تحمیل گزاره کردند که هدف از قانون جدید بهبود چهره‌ی شهر و شرایط زندگی ساکنان این آپارتمان‌ها است. نشست‌ها و تجمعاتی هم در حمایت از شهردار و قانون جدید ساماندهی شد.

منظور از قانون جدید از بین بردن مجموعه بلوک‌های ساختمانی ۵ طبقه‌ای است که به «خروشچفی» معروف‌اند و در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی با استفاده از فناوری ارزان و پیش‌ساخته در ابعاد وسیع ساخته شدند تا به کمبود شدید مسکن در سال‌های پس از جنگ جهانی پاسخ دهند و در آن زمان دستاورد چشم‌گیری برای اقتصاد برنامه‌ریزی‌شده شوروی به‌حساب می‌آمد تا آنجا که یکی از اعضای هیئت ملی استاندارد ایالات‌متحده (اکنون NIST) در مصاحبه با شیکاگو تریبون در سال ۱۹۶۷ می‌گوید: «آنچه روس‌ها انجام داده‌اند توسعه‌ی تنها فناوری تولید مسکن ارزان‌قیمت و قابل‌قبول در ابعاد وسیع در جهان است.»

اما در طول سی سال مقامات شهری هیچ اقدام جدی‌ای برای بهبود این بلوک‌ها انجام ندادند و ناگهان اعلام کردند که این بلوک‌های ۵ طبقه‌ای که در موقعیتی مطلوب و در فاصله‌ای قابل پیاده‌روی تا ایستگاه‌های مترو ساخته شده‌اند، دیگر کلنگی شده‌اند و برای چهره‌ی شهر مسکو یک تهدید محسوب می‌شوند. برنامه‌های تلویزیونی پر است از گزارش‌هایی از ساکنان ناراضی این بلوک‌ها که از سختی زندگی و زیادی موش و سوسک در این آپارتمان‌ها شاکی‌اند و تقاضای زندگی در شرایط بهتری دارند.

طبیعتاً رسانه‌های حامی دولت به این واقعیت که ۹۶ میلیارد روبلی (۱.۲ میلیارد یورو) که از بودجه‌ی شهر به این نوسازی‌ها اختصاص‌یافته درواقع برای نجات پوسته‌ی ظاهری شرکت‌های ساخت‌وساز اختصاص‌یافته است، هیچ اشاره‌ای نمی‌کنند. این شرکت‌ها فرصت را برای ساخت مراکز تجاری جدید و خانه‌های لوکس در فضاهای خالی‌شده مغتنم می‌دانند آن‌هم در این دوره که بازار ساخت‌وساز با دشواری‌های جدی روبروست. این قضیه وقتی تأیید شد که در ماه می مشخص شد برای این نوسازی کنسرسیومی از ادغام ۵ شرکت بزرگ ساخت‌وساز تشکیل‌شده است. خیلی تحقیق لازم نیست تا بفهمیم این شرکت‌ها به الیگارشی و شرکت‌هایی تعلق دارند که به خاطر نقششان در فسادهای متعددی که میزان هنگفتی از بودجه‌های عمومی را از بین برده است بدنام شده‌اند.

زنگ‌های خطر

به‌محض روشن شدن ماهیت حقیقی این طرح زنگ‌های هشدار به صدا درآمدند. مشخص شد که قانون جدید باوجوداینکه مردم را از خانه‌هایشان تخلیه می‌کند اما هیچ تضمین واقعی برای سکونت مجددشان فراهم نمی‌کند. در بهترین حالت آپارتمان‌هایی در نواحی خارج مسکو یا شهرهای حاشیه‌ای اطراف پیشنهاد می‌شود بدون هیچ جبران مالی. مشخص شد بسیاری از آپارتمان‌های پیشنهادی به ساکنان از آپارتمان‌های خودشان هم کوچک‌ترند و هم از محل کار و زندگی دوستانشان بسیار دورتر است. در عرض چند هفته گروه‌های کنشگر به‌پا خواستند و تا نیمه‌ی می آن‌قدر قوی شده بودند که تظاهرات ۲۰ هزارنفری را در مرکز مسکو برگزار کنند.

گروه‌های مختلف از نواحی گوناگون دورهم جمع شدند و در مورد ابعاد بحران به وجود آمده باهم بحث کردند. بعضی از آن‌ها موفق شدند آپارتمان‌های خود را از لیست تخریب خارج کنند اما در مورد برخی بلوک‌ها که در نواحی خیلی مرغوب شهری واقع شده‌اند فشار شدیدی از جانب مقامات وجود دارد چراکه زمین این بلوک‌ها را برای ساخت مساکن لوکس در نظر گرفته‌اند. فشارها تا به حدی است که به عده‌ای پول می‌دهند تا علیه مردمی که برای حفظ خانه‌هایشان اعتراض می‌کنند دست به اقدام بزنند.

البته هیچ‌کس شک ندارد که بسیاری از این بلوک‌ها در وضعیت بدی قرار دارند و نیاز به بهسازی فوری و حتی در بعضی از موارد تخریب و نوسازی دارند اما در شهرداری هیچ‌کس به دنبال ترمیم و حفظ این خانه‌ها نیست.

بسیاری از ساکنانی که نگران از دست دادن خانه‌هایشان هستند مقابل دومای روسیه دست به اعتراض زدند که تعدادی زیادی از آن‌ها توسط پلیس بازداشت شدند.

در تجمعات اعتراضی مرتباً عده‌ای دست به تحریک شرکت‌کنندگان که تنها خواسته‌شان حفظ خانه‌هایشان است، می‌زنند و رهبران معترضان را تهدید می‌کنند. مقامات پیوسته از تاکتیک «تفرقه بینداز و حکومت کن» استفاده می‌کنند و عده‌ای از ساکنان بلوک‌هایی که وضعیت سکونتی بسیار بدی دارند علیه تعدادی که خواستار حفظ خانه‌هایشان هستند تحریک می‌کنند.

در حال حاضر فعالان معترض هنوز امیدوارند بتوانند از راه‌های قانونی مانند گرفتن وکیل و رفتن به دادگاه خانه‌هایشان را حفظ کنند گرچه که اولین دادگاهی که در این زمینه تشکیل شد به نفع مقامات پایان یافت.

هم‌زمان سازمان‌های فعال در اعتراضات خیابانی توانسته‌اند برخی امتیازات را بگیرند مثلاً شهرداری فعلاً در حرف موافقت کرده که خانه‌های جایگزینی که به ساکنان پیشنهاد می‌شود باید در همان منطقه و با همان ارزش مالی باشد. استفاده از روش‌های رادیکال‌تر مانند تحصن در خانه‌هایی که قرار است تخریب شوند به نظر بسیاری از فعالان هنوز ضروری به نظر نمی‌رسد؛ اما با بیشتر شدن فشار مقامات بر ساکنان، شاید راه دیگری برای آن‌ها باقی نماند. به همین دلیل فعالان تصمیم گرفته‌اند یک «شبکه‌ی واکنش سریع» تشکیل دهند تا در مواردی که مقامات خواستند به‌زور دست به اقدامی بزنند سریع واکنش نشان دهند.

هم‌زمان اقدامات سیاسی بیشتری نیاز است. در گام اول البته لغو این قانون جدید است که قصد دارد ایدئولوژی کسانی را اجرا کند که معتقدند افراد فقیر و طبقه‌ی کارگر باید مسکو را ترک کنند تا مسکو به شهری برای طبقه‌ی خواص تبدیل شود. ما معتقدیم بودجه‌ای که برای نوسازی در بودجه‌ی شهر در نظر گرفته‌شده باید به کمک‌هزینه‌ای اختصاصی تبدیل شود که هزینه‌کرد آن به شکلی دموکراتیک توسط خود ساکنان کنترل شود و صرف تعمیر واقعی بازسازی آپارتمان‌ها شود. شرکت‌های ساخت‌وسازی که صاحبان آن‌ها سود هنگفتی به جیب می‌زنند باید به مالکیت شهرداری دربیایند و توسط کارکنانشان اداره شوند تا تعمیر و ساخت در جهت منافع ساکنان، مستأجران و تمامی کارگران انجام شود نه سود شخصی. در مواردی که تعمیرات دیگر فایده‌ای ندارد باید به ساکنان آپارتمان‌ها، خانه‌هایی با همان مساحت و در همان منطقه تحت نظارت کمیته‌ای از ساکنان داده شود. علاوه براین باید ده‌ها هزار آپارتمان خالی‌ای که در مسکو ساخته و احتکار شدند توسط شهرداری مصادره شوند و در اختیار خانوارهایی که در لیست انتظار مسکن قرار دارند و نیاز فوری و شدید به مسکن مناسب دارند ازجمله خانوارهای با فرزندان کوچک داده شود.

بازار پرهرج و مرج

مسئله مسکن مهم‌تر از آن است که به دست بازار پر هرج‌ومرج سپرده شود. خط آسمان مسکو و سایر شهرهای بزرگ روسیه با برج‌های عظیم جدیدالاحداث که عمدتاً برای طبقه‌ی ازمابهتران ساخته‌شده‌اند، به‌هم‌ریخته است. بااین‌همه مجموع ساخت‌وساز در دهه‌ی نود به صفر رسید و حتی در دوره‌ی شکوفایی اقتصادی ۱۹۹۸-۲۰۰۸ (که به میزان دستاورد پایان دوران شوروی نرسید) به علت شروع بحران مالی جهانی دوباره رو به کاهش گذاشت.

راه‌حل نهایی بحران مسکن روسیه نیازمند رویکردی کاملاً متفاوت است که بر مبنای برنامه‌ریزی مؤثر اقتصادی و ساخت‌وساز بر اساس نیاز باشد نه کسب سود. این مهم باید توسط شبکه‌ای دولتی از سازمان‌های سازنده و ساختارهای مالی که همگی تحت کنترل کمیسیون‌های مدیریتی که به شکلی دموکراتیک و مشارکتی انتخاب شده‌اند صورت بگیرد. به همین خاطر است که حزب «بدیل سوسیالیست[۲]» تلاش می‌کند دولتی سوسیالیست را سرکار بیاورد که به این سیستم سرمایه‌داری پایان دهد و جایگزینی که واقعاً سوسیال‌دموکرات باشد را مستقر کند.

پی‌نوشت

[۱] روسیه واحد (به روسی: Единая Россия) نام یکی از احزاب سیاسی کشور روسیه و حزب حاکم آن کشور است. این حزب در میان احزاب روسیه به‌عنوان حزبی میانه‌رو مطرح است و از رئیس‌جمهور کنونی روسیه ولادمیر پوتین حمایت می‌کند.

[۲] حزب بدیل سوسیالیست به روسی (Социалистическая Альтернатива, Socialisticheskaya Alternative) حزبی تروتسکیستی در روسیه است.

 

منبع: socialistalternative

 

منبع عکس‌ها: The New York Times

نوشته مسکو در حال نابود کردن دستاوردهای شوروی: یک میلیون مسکویی در معرض جابجایی اجباری اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.

۲۸ام تیر ۱۳۹۶ طراحی و معماری

  • موضوع و سخنران
  • زمان و مکان برگزاری
  • برگزارکننده
ادراک فضای معماری و شهری اروپا در سفرنامه‌های ایرانیان در قرن ۱۹

مطالعات متاخر در حوزه‌ی مدرنیته ماهیت غرب محور سابق را مورد تردید قرار داده‌است. دیگر تجربه‌های مدرنیته در کشورهای غیر غربی نسخه‌ای بدلی از کهن الگوی مدرنیته غربی محسوب نمی‌شوند. دکتر وحید وحدت مدرس دانشگاه‌های هیوستن و دانشگاه تگزاس‌ای اندام در کتاب جدیدش که توسط نتشارات راتلج منتشر شده به ریشه‌های معماری مدرن در ایران پرداخته است. سخنرانی وی در روز شنبه ۳۱ تیرماه به‌ادراک فضای معماری و شهری اروپا در سفرنامه ایرانیانی می پردازد که در نیمه قرن نوزده به اروپا سفرکرده‌اند.

سخنران: دکتر وحید وحدت| مدرس دانشگاه‌های هیوستن و تکزاس‌ ای.اند‌.ام

زمان: ۳۱ تیرماه ۱۳۹۶
ساعت‌برگزاری: ۱۰:۳۰ تا ۱۲:۰۰
مکان: پژوهشکده علوم و فناوری انرژی شریف| طرشت بلواری تیموری، پلاک۱۸۰، باشگاه کارآفرینی تیوان

پژوهشکده علوم و فناوری انرژی شریف

نوشته نشست مدرنیته در چمدان اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.

۲۸ام تیر ۱۳۹۶ طراحی و معماری

یک جامعه با زمین‌های بدون استفاده خود چه می‌تواند انجام دهد؟ پاسخ مسلماً پرورش مواد غذایی‌ است. پم وارهرست [۱]با قدرت و شوخ‌طبعی، درسالن تد لندن [۲]تعریف می‌کند که چگونه او و یک گروه داوطلب در حال گسترش گرد هم آمدند تا تکه زمین‌های بی‌استفاده را تبدیل به باغ‌های سبزیجات عمومی کنند و برداشت رایج از مواد غذایی را در جامعه‌شان تغییر دهند.

باغبانی چریکی در جنوب لوس آنجلس
چریک‌های جنگل‌ساز در شهر!

 

پی‌نوشت

[۱] Pam warhurst

[۲] TEDSalon 

منبع

TedTalk

نوشته چگونه می‌توانیم منظرشهری‌مان را بخوریم؟ اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.

۲۸ام تیر ۱۳۹۶ طراحی و معماری

  • موضوع و محورهای برگزاری
  • تاریخ‌های مهم و جوایز
  • نهاد اجرایی

هدف مسابقه:
پیش برد گفتمان و پژوهش در مورد شهرهای آینده و ارتباط آن ها با گسترش فن آوری های پروازی است که چگونه محیط اطراف را متحول می کنند.

شرایط شرکت‌کننده‌ها:
این مسابقه برای معماران، مهندسان، طراحان، دانشجویان و افراد متخصص با هر موقعیتی برگزار شده؛ تا ساخت خانه های مسکونی را با ایده هایی که می توانند باعث تغییر اجرا، زندگی و ساخت در شهر ها شوند را توسعه دهند.

شرکت کنندگان مسابقه در زمینه انتخاب موضوع، مقیاس و مکان پروژه آزاد هستند. طرح های پیشنهادی می توانند سوالات زیر را پاسخ دهند:
– وقتی شهروندان خودروهای پرنده داشته باشند شهر ها به چه صورتی در می آیند؟
– ساختمان ها چگونه خواهند بود وقتی سقف و یا پنجره های آن ها ورودی جدیدی شود؟ آیا امکان طراحی ساختمان از بالا به پایین وجود دارد؟
– وسایل حمل و نقل عمومی که از تکنولوژی پرواز استفاده می کنند به چه فرمی خواهند بود؟
– پیک هایی که توسط پهباد ها صورت گیرد ارتباطات شهری را به چه صورت تغییر می دهد؟
– زندگی در محله های فقیر نشین تحت تاثیر پهبادها چگونه تغییر می کند؟
– از بالن ها برای تفریح استفاده می شود و یا ترابری؟
– ماشین های پرنده در آینده به چه صورت خواهند بود؟
– فرم این حمل و نقل عمودی چه تاثیری بر گسترش شهر ها خواهد داشت؟
– آیا جوامع براساس این بالن ها شکل خواهند گرفت و چگونه سازماندهی خواهند شد؟

شرکت کنندگان می توانند یک پروژه برای شهر جدید، ساختمان جدید، وسیله جدید یا سکوی اجتماعی جدید و یا مجموعه ای از همه این ها طراحی کنند. ما به دنبال بهترین پیشنهادات با ایده هایی برای دنیای آینده هستیم ( دنیایی که چندان هم دور نخواهد بود) ، زمانی که فن آوری های پروازی زندگی ، کار و سرگرمی را متحول می کند.

برنامه مسابقه:
برنامه‌ی این مسابقه با توجه به گسترش فراگیری فن آوری های پروازی ، شرکت کنندگان را به چالشِ طراحیِ پروژه ای در مورد شهرهای آینده دعوت می کند. بشر در تلاش است که قله های جدیدی را تسخیر کند و خواستار فتح آسمان ها همچون زمین است؛ اگرچه اکنون انسان قادر به پرواز است اما تصور کنیم زمانی که اشیای پرنده همه جا فراگیر شوند دنیا به چه شکل می شود؟ در شهری که خودروهای بدون سرنشین در حال حرکت اند و زندگی اجتماعی تغییر کرده، عابران پیاده ی جدید به چه شکل حواهند بود؟ چه اتفاقی می افتد وقتی پنجره یک خانه دری برای یک ماشین پرنده باشد؟ سناریو های جدیدی در کتاب ها و فیلم ها درباره شهر های آینده نوشته می شود، گویی این آینده به زودی اتفاق می افتد.

تقویم مسابقه:
شروع مسابقه : ۷ می ۲۰۱۷ (معادل ۱۷ اردیبهشت ۹۶)
پایان مسابقه: ۱۶ اکتبر ۲۰۱۷ (معادل ۲۵ مهر ۹۶)
اعلام نتایج: ۷ نوامبر ۲۰۱۷ (معادل ۱۷ آبان ۹۶)
هزینه شرکت در مسابقه رایگان است.

جوایز مسابقه:
نفر اول:۳۰۰۰ یورو
نفر دوم:۲۰۰۰ یورو
نفر سوم:۱۰۰۰ یورو

مدرسه شهرسازی وایساکافسکی مسکو
اطلاعات بیشتر: futurecitiescontest

منبع برگردان: دانشنامه‌ی شهری

نوشته فراخوان مسابقه «شهرهایی برای دنیای پرنده» اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.

۲۸ام تیر ۱۳۹۶ طراحی و معماری

  • موضوع
  • تاریخ‌های مهم
  • نهاد‌ برگزار کننده

با حمایت علمی سازمان نظام مهندسی ساختمان استان تهران، شرکت عمران و بهسازی شهری ایران، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران و…

محورهای کنفرانس:
کارکردهای شهری ذیل هر حوزه به شرح زیر است:

نظارت و ارزیابی:
– ملاحظات ارزیابی و نظارت HSE در کلیه سطوح و زمینه‌های مرتبط با فعالیت‌ها و طرح‌های شهری
– تحلیل و آسیب‌شناسی روند عملی نظارت بر اعمال آیین‌نامه‌های HSE در مشاغل و کاربری‌های شهری
– ارزیابی آسیب‌ها ، مخاطرات و ریسک فعالیت‌های شهری در شرایط شرایط بحران
– ملاحظات ارزیابی بهداشت کار و محیط و ایمنی در ساخت و ساز شهری
– ارزیابی و سنجش تحقق‌پذیری HSE در مدیریت شهری با هدف بازنگری در قوانین و مقررات

مباحث نظری، آموزش و سیاستگذاری:
– تحلیل و ارزیابی سیاست‌های کلان مدیریت شهری در حوزه HSE
– تحلیل و آسیب‌شناسی روندهای سیاستگذاری و آیین‌نامه‌های HSE در نهادهای مرتبط با امور شهری
– تحلیل و ارزیابی مقررات HSEدر مشاغل، صنایع
– مسائل آموزش دانشگاهی در حوزه HSE در ارتباط با نیازهای اجرایی درحوزه شهری
– نقش آموزش شهروندی دررعایت اصول HSE
– نظام مدیریت HSE و طرح‎‌‌های توسعه پایدار شهری
– مدیریت HSE، مسائل و حقوق شهروندی
– فرهنگ عمومی و نقش آن در پذیرش لزوم رعایت استانداردهای ایمنی و بهداشت کار
– تأثیرات و ملاحظات عوامل اقلیمی ,آب و هوایی در مدیریت HSE
– نقش بیمه در تحقق سیاست‌های HSE

مدیریت و اجرا:
– تحلیل و آسیب‌شناسی روندهای اجرایی HSE در سطوح کاربردی و انواع فعالیت‌ها و پروژه‌‌های شهری
– مسائل اجرایی، ضرورت‌ها و عناصر سیستم HSE در مدیریت شهری
– ملاحظات آموزش عملی و کاربردی HSE و جایگاه آن در سلامت شهری
– بهره‌وری و مدیریت بهینه شهری و ملاحظات HSE
– مسائل ایمنی، بهداشت و محیط زیست در ارتباط با آب و فاضلاب
– مسائل ایمنی، بهداشت و محیط زیست در ارتباط با برق
– مسائل ایمنی، بهداشت و محیط زیست در ارتباط با نفت، گاز و پتروشیمی
– ملاحظات HSE در ارتباط با حمل‌ونقل شهری و ارتقاء فرهنگ ایمنی ترافیک شهری
– شیوه‌های اجرای HSE در پروژه‌های مقاوم‌سازی و بهسازی لرزه‌ای
– کاربرد تجهیزات و شیوه‌های نوین در ایمنی ، بهداشت کار پروژه‌های شهری
– نقش و کارکرد تشکلهای صنفی و حرفه‌ای غیر دولتی در تحقق HSE به منظور ترویج، آموزش، نظارت و مشارکت در آن
– آسیب شناسی نقشو عملکرد بیمه در تحقق HSE

مهلت ارسال چکیده مقالات: ۲۵ مهرماه ۱۳۹۶
اعلام نتایج داوری چکیده مقالات: ۳۰ مهرماه ۱۳۹۶
مهلت ارسال اصل مقالات: ۲۱  آبان‌ ماه ۱۳۹۶
اعلام نتایج داوری اصل مقالات: ۲۹ آبان‌ ماه ۱۳۹۶

زمان برگزاری کنفرانس: ۷ آذرماه ۱۳۹۶
محل برگزاری: تهران

دبیرخانه:
تهران، میدان فاطمـی، میدان گلها، خیابان مرداد، پلاک ۳۷، کدپستی: ۱۴۱۳۹۸۳۶۱۱
تلفن: ۰۲۱۸۸۳۵۶۷۲۸     تلفکس: ۰۲۱۸۸۰۱۹۱۰۷
ایمیل: info@mmconf.ir

نوشته سومین کنفرانس ملی مدیریت کلانشهرها با رویکرد HSE ؛ ایمنی، بهداشت و محیط زیست اولین بار در رویدادهای معماری پدیدار شد.